วิธีดูแลVaccinium corymbosum
การรดน้ำ
บลูเบอร์รี่พุ่มสูง Vaccinium corymbosum ชอบดินชื้นสม่ำเสมอแต่ไม่แฉะ รากตื้นและไวต่อการขาดน้ำมาก ควรใช้ดินที่เป็นกรดเล็กน้อย (pH ประมาณ 4.5-5.5) และใช้น้ำฝนหรือน้ำที่ไม่กระด้างเพราะน้ำที่มีแคลเซียมสูงจะทำให้ดินเป็นด่างและใบเหลือง ในช่วงที่ต้นกำลังให้ผลควรรดน้ำให้สม่ำเสมอเพื่อให้ผลโตและไม่แตกร่วง
วันนี้ต้องรดน้ำไหม?
ใช้นิ้วจิ้มดินลึกประมาณ 3-5 เซนติเมตรใกล้โคนต้น ถ้าดินแห้งและร่วนให้รดน้ำทันที ถ้ายังชื้นอยู่ให้รอ หรือยกกระถางดูว่าน้ำหนักเบาผิดปกติหรือไม่ ถ้าเบามากแปลว่าขาดน้ำ
คลุมโคนต้นด้วยเปลือกสนหรือขี้เลื่อยไม้สนหนาประมาณ 5-8 เซนติเมตร จะช่วยรักษาความชื้นและทำให้ดินเป็นกรดตามธรรมชาติ
รดน้ำมากเกินไป
บลูเบอร์รี่มีรากตื้นและละเอียด ต้องการอากาศในดินเพื่อหายใจ เมื่อดินแช่น้ำนาน รากจะขาดออกซิเจนและเน่าได้ง่ายกว่าพืชทั่วไป โดยเฉพาะในดินที่ระบายน้ำไม่ดี
อาการ: ใบเหลืองทั้งที่ยังไม่แห้ง ใบร่วงเร็ว โคนต้นมีกลิ่นเหม็น ดินชื้นตลอดเวลาและอาจมีเชื้อราขึ้นบนผิวดิน รากเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลและนิ่ม
วิธีแก้ไข: หยุดรดน้ำและรอจนหน้าดินแห้งลงประมาณ 2-3 เซนติเมตรก่อนรดใหม่ ถ้าอยู่ในกระถางให้เทน้ำในถาดทิ้งและเปิดรูระบายน้ำ ถ้าปลูกลงดินให้ตัดแต่งรากเน่าออกและปรับปรุงดินด้วยขี้เลื่อยหรือเปลือกสนเพื่อให้ระบายน้ำดีขึ้น
รดน้ำน้อยเกินไป
รากตื้นของบลูเบอร์รี่ทำให้ดินแห้งเร็วและไม่สามารถดึงน้ำจากชั้นลึกได้ จึงเหี่ยวได้เร็วกว่าไม้ผลอื่น และการขาดน้ำช่วงออกดอกหรือติดผลจะทำให้ผลเล็กและร่วง
อาการ: ใบเหี่ยว ขอบใบแห้งและม้วนลง ดอกและผลอ่อนร่วงก่อนกำหนด ผลที่โตแล้วมีขนาดเล็กและรสจืด ดินหดตัวจากขอบกระถาง
วิธีแก้ไข: รดน้ำให้ชุ่มทั่วทั้งกระถางหรือโคนต้น ถ้าดินแห้งจนหดตัวให้แช่กระถางในน้ำ 20-30 นาทีเพื่อให้ดินดูดน้ำกลับ จากนั้นคลุมโคนต้นด้วยวัสดุคลุมดินและรดน้ำให้สม่ำเสมอในช่วงติดผล
แสงแดด
บลูเบอร์รี่พุ่มสูงต้องการแสงแดดจัดเพื่อให้ออกดอกดกและติดผลหวาน ถ้าได้รับแสงน้อยกว่า 4 ชั่วโมงต่อวัน ผลมักมีขนาดเล็กและมีรสเปรี้ยวหรือจืด ต้นยังทนแสงรำไรได้บ้างแต่ผลผลิตจะลดลงมาก
- เหมาะที่สุด: แดดจัด · 6-8 ชั่วโมงต่อวันของแสงแดดโดยตรง
- ทนได้: แดดรำไร
- ตำแหน่งที่ดีที่สุดในห้อง: ริมหน้าต่าง
- แสงไฟเทียม: หากปลูกในร่ม ควรใช้หลอดไฟ LED สำหรับพืชที่มีกำลังส่องสูง ตั้งห่างจากต้นประมาณ 30-45 เซนติเมตร เปิดวันละ 10-12 ชั่วโมง เพื่อช่วยให้ต้นสร้างดอกและผล
แสงน้อยเกินไป
บลูเบอร์รี่ต้องการพลังงานจากแสงเพื่อสร้างตาดอกสำหรับฤดูถัดไป เมื่อแสงไม่พอ ต้นจะโตช้าและไม่สามารถสะสมอาหารในกิ่งได้เพียงพอ
อาการ: กิ่งยืดและอ่อนแอ ใบมีสีเขียวซีดและมีขนาดเล็ก ออกดอกน้อยหรือไม่ออกเลย ผลที่ติดมีขนาดเล็กและสุกช้า
วิธีแก้ไข: ย้ายกระถางไปไว้ริมหน้าต่างที่หันไปทางทิศใต้หรือทิศตะวันตก หรือปลูกลงดินในที่โล่งแจ้ง หากไม่สามารถย้ายได้ให้เพิ่มแสงไฟ LED ช่วยเสริม และตัดแต่งกิ่งที่ยืดเกินไปในฤดูใบไม้ผลิ
แดดจัดเกินไป
แม้บลูเบอร์รี่ชอบแดดจัด แต่รากตื้นและดินที่ชื้นไม่พอทำให้ต้นอ่อนแอเมื่อโดนแดดแรงและร้อนจัดเป็นเวลานาน โดยเฉพาะในกระถางที่ดินแห้งเร็ว
อาการ: ใบไหม้เป็นจุดน้ำตาลหรือขอบใบแห้งกรอบ ใบซีดหรือเหลืองในช่วงบ่ายที่แดดแรง ผลสุกเร็วเกินไปและเหี่ยวเร็ว
วิธีแก้ไข: ในช่วงที่อากาศร้อนจัดเกินประมาณ 35 องศาเซลเซียส ให้พรางแสงบางส่วนในช่วงบ่าย และเพิ่มการรดน้ำและคลุมโคนต้นเพื่อลดการระเหยของน้ำในดิน
อุณหภูมิ
บลูเบอร์รีพุ่มสูงทางเหนือ (Vaccinium corymbosum) ชอบอากาศเย็นถึงอุ่นปานกลาง ต้องการชั่วโมงความเย็นต่ำกว่า 7°C ประมาณ 800 ถึง 1,000 ชั่วโมงในฤดูหนาวเพื่อให้ออกดอกและติดผลดี ในช่วงพักตัวทนความหนาวได้ดีมาก แต่ช่วงแตกใบและออกดอกอ่อนแอต่อน้ำค้างแข็ง ควรปลูกในที่ที่มีแดดรำไรถึงแดดจัดและระบายน้ำดี
- เหมาะที่สุด: 15–25 °C
- ทนได้: -30–35 °C
- โซนความทนหนาว: 3-7
การใส่ปุ๋ย
บลูเบอร์รีพุ่มสูงทางเหนือ (Vaccinium corymbosum) ต้องการดินที่เป็นกรดมาก ค่า pH ประมาณ 4.5 ถึง 5.5 และไม่ทนดินปูนหรือปุ๋ยที่มีแคลเซียมสูง ควรใช้ปุ๋ยในรูปแอมโมเนียมมากกว่าไนเตรต และหลีกเลี่ยงปุ๋ยที่มีคลอไรด์สูง เพราะรากไวต่อเกลือ ควรตรวจค่า pH ดินก่อนใส่ปุ๋ยทุกปี
- ปุ๋ยละลายช้า: ไม่จำเป็นต้องใช้ทุกปี หากดินขาดธาตุอาหาร ให้ใส่ปุ๋ยละลายช้าสูตรสำหรับพืชชอบกรด ปีละครั้งในต้นฤดูใบไม้ผลิก่อนแตกใบ
- ปุ๋ยสำหรับพืชชอบกรดสูตรไนโตรเจนสูงในรูปแอมโมเนียม เช่น แอมโมเนียมซัลเฟต (ammonium sulfate), ปุ๋ยสำหรับต้นอาซาเลียหรือโรโดเดนดรอน (Rhododendron) ที่มีค่า pH ต่ำ, ปุ๋ยเคมีละลายช้าที่เป็นกรดหรือซัลเฟอร์เคลือบ (sulfur-coated urea), ปุ๋ยอินทรีย์ที่ย่อยสลายเป็นกรด เช่น มูลสัตว์ที่ผ่านการหมักแล้ว
ดิน
บลูเบอร์รี่ Vaccinium corymbosum ดูดซึมธาตุอาหารได้ดีเฉพาะในดินที่เป็นกรด หากดินเป็นด่างเกินไปใบจะซีดเหลืองเพราะขาดธาตุเหล็กแม้ดินจะมีธาตุอาหารอยู่ ควรตรวจค่า pH ก่อนปลูกเสมอ
- ดินเปรี้ยวสำหรับไม้พุ่มกรด (Acidic Potting Mix): ดินปลูกกรดหรือดินสำหรับ Ericaceae ผสมขุยมะพร้าวหรือพีทมอสประมาณ 2 ส่วนต่อดินร่วน 1 ส่วน และเพอร์ไลต์หรือเปลือกสนเล็กน้อยเพื่อเพิ่มการระบายอากาศ
- ดินผสมพีทมอสและเปลือกสน: พีทมอส 60% ผสมเปลือกสนบด 30% และทรายหยาบหรือเพอร์ไลต์ 10% เหมาะสำหรับปลูกในกระถางหรือแปลงยกสูง
- pH 4.5–5.5
การเปลี่ยนกระถาง
บลูเบอร์รี่พุ่มสูงต้องการดินเปรี้ยวและการระบายน้ำดี การย้ายกระถางควรทำอย่างเบามือเพื่อไม่ให้รากฝอยที่บอบบางขาดเสียหาย
- ความถี่: ทุก 2-3 ปี หรือเมื่อรากแน่นกระถาง ควรทำก่อนแตกใบใหม่ในฤดูใบไม้ผลิ
- กระถางใหม่: เพิ่มขนาดกระถางทีละ 2-5 ซม. จากเดิม เลือกกระถางดินเผาหรือพลาสติกที่มีรูระบายน้ำ เพราะบลูเบอร์รี่ Vaccinium corymbosum (Highbush Blueberry) รากตื้นและไม่ชอบรากจมน้ำ
- ช่วงเวลาเปลี่ยนกระถาง: ฤดูใบไม้ผลิ
วิธีเปลี่ยนกระถาง
- ค่อยๆ เอียงกระถางแล้วดึงต้นออกมา หากติดแน่นให้เคาะข้างกระถางเบาๆ
- คลายดินที่ก้อนรากออกเบาๆ ด้วยมือ ตัดรากเน่าสีน้ำตาลคล้ำหรือรากที่ขาดออก
- ใส่ดินเปรี้ยวลงกระถางใหม่จนได้ระดับที่โคนต้นอยู่สูงกว่าขอบดินเล็กน้อย
- วางต้นตรงกลาง เติมดินรอบ ๆ แล้วกดเบาๆ ไล่ฟองอากาศออก
- รดน้ำให้ชุ่มจนน้ำไหลออกทางรูก้นกระถาง และวางต้นในที่ร่มรำไรประมาณหนึ่งสัปดาห์
การตัดแต่งกิ่ง
บลูเบอร์รี่สายพันธุ์นี้ให้ผลบนกิ่งอายุประมาณ 2-6 ปี กิ่งที่เก่าเกินไปจะให้ผลเล็กลง ดังนั้นควรตัดกิ่งแก่และกิ่งอ่อนแอออกเป็นประจำทุกปี โดยตัดในช่วงที่ต้นพักตัวเพื่อไม่ให้ต้นเสียพลังงานมากเกินไป
ช่วงเวลาตัดแต่งกิ่ง: ฤดูหนาว, ฤดูใบไม้ผลิ
วิธีตัดแต่งกิ่ง
- ปีแรกถึงปีที่สาม ให้ตัดดอกและตาดอกที่เกิดในช่วงต้นออกบางส่วน เพื่อให้ต้นสร้างระบบรากและกิ่งโครงสร้างให้แข็งแรงก่อนให้ผลเต็มที่
- ตัดกิ่งที่แห้ง หัก เป็นโรค หรือเสียหายออกให้ชิดโคนกิ่งหรือเหนือตาที่แข็งแรงหนึ่งตา
- ตัดกิ่งที่ไขว้กัน ถูไถกัน หรือขึ้นเข้าหาใจกลางทรงพุ่มออก เพื่อให้อากาศถ่ายเทได้ดี
- ตัดกิ่งที่บางเท่าดินสอหรือเล็กกว่า และกิ่งที่ผอมยาวไม่แข็งแรงออก เพราะให้ผลเล็กและคุณภาพต่ำ
- ทุกปีตัดกิ่งแก่ที่อายุมากกว่าประมาณ 6-7 ปี หรือที่เปลือกหลุดลอกและให้ผลน้อยออกประมาณ 1 ใน 5 ของกิ่งทั้งหมดที่โคน เพื่อเปิดทางให้กิ่งใหม่เกิดขึ้น
- รักษาทรงพุ่มให้มีกิ่งโครงสร้างที่แข็งแรงประมาณ 6-8 กิ่งต่อต้นที่โตเต็มที่ โดยให้มีกิ่งอายุต่างกันอยู่ร่วมกัน
- หลังตัดเสร็จ ให้เก็บกิ่งที่ตัดแล้วออกจากแปลงและทำลายหากมีโรค แล้วคลุมโคนต้นด้วยเปลือกสนหรือวัสดุอินทรีย์ที่เป็นกรด
การขยายพันธุ์
ปักชำกิ่งอ่อนกึ่งแข็ง (softwood/semi-hardwood cuttings) ของ Vaccinium corymbosum · ฤดูร้อน
- ในช่วงต้นถึงกลางฤดูร้อน ให้เลือกกิ่งปีนี้ที่เริ่มแข็งตัวบางส่วน ยาวประมาณ 10-15 ซม. และมีตา 3-4 ตา
- ตัดให้ชิดใต้ข้อด้วยกรรไกรที่คมและสะอาด แล้วลอกใบออกจากส่วนล่างสองในสามของกิ่ง เหลือใบไว้ 2-3 ใบที่ปลาย
- จุ่มโคนกิ่งในฮอร์โมนเร่งราก IBA ประมาณ 1,000-3,000 ppm ตามฉลากผลิตภัณฑ์
- ปักกิ่งลงในวัสดุปักชำที่ระบายน้ำดี เช่น พีตมอสผสมเพอร์ไลต์ หรือขี้เถ้าแกลบ ลึกประมาณ 3-4 ซม.
- คลุมด้วยถุงพลาสติกใสหรือวางในโรงเรือนพ่นหมอก รักษาอุณหภูมิอากาศประมาณ 18-24 °C และไม่ให้วัสดุแห้งหรือแฉะเกินไป
- รดน้ำด้วยน้ำฝนหรือน้ำที่มีค่า pH ต่ำ ประมาณ 4.5-5.5 เพราะบลูเบอร์รี่ไม่ทนน้ำกระด้างหรือด่าง
- เมื่อเริ่มแตกราก ประมาณ 6-10 สัปดาห์ ค่อยๆ เปิดถุงให้อากาศเข้าทีละน้อยเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ แล้วย้ายลงกระถางหรือแปลงที่มีดินเป็นกรด
ปักชำกิ่งแก่ (hardwood cuttings) · ฤดูหนาว, ฤดูใบไม้ผลิ
- ในช่วงที่ต้นพักตัวในฤดูหนาว ตัดกิ่งปีก่อนที่มีความยาวดินสอประมาณ 15-20 ซม. และมีตาอวบ 4-6 ตา
- มัดกิ่งเป็นกำ เขียนชื่อพันธุ์ไว้ แล้วเก็บในถุงพลาสติกที่ชื้นเล็กน้อยในตู้เย็นประมาณ 2-5 °C จนถึงต้นฤดูใบไม้ผลิ
- ในต้นฤดูใบไม้ผลิ ก่อนตาแตกใบ ให้จุ่มโคนกิ่งในฮอร์โมนเร่งรากแล้วปักลงในแปลงเพาะหรือกระถางที่มีพีตมอสผสมทราย โดยฝังลึกราว 2/3 ของความยาวกิ่ง
- รดน้ำให้ชุ่มและคลุมดินรอบโคนด้วยเปลือกสนหรือขี้เลื่อยเพื่อรักษาความชื้นและความเป็นกรด
- รอให้รากและยอดใหม่เติบโตประมาณ 1 ฤดูปลูก จึงย้ายลงที่ถาวร
การตอนกิ่งลงดิน (ground layering) · ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูใบไม้ร่วง
- เลือกกิ่งแข็งแรงที่อยู่ต่ำและยืดหยุ่นได้ของต้นแม่ที่โตดีแล้ว ปกติเป็นกิ่งปีก่อน
- ในต้นฤดูใบไม้ผลิหรือปลายฤดูใบไม้ร่วง ขูดเปลือกเล็กน้อยบริเวณส่วนที่จะฝังดินประมาณ 2-3 ซม. เพื่อกระตุ้นการสร้างราก
- ดัดกิ่งลงในหลุมตื้นที่ขุดไว้ โดยให้ส่วนที่ขูดเปลือกอยู่ใต้ดิน ปลายกิ่งโผล่เหนือดิน
- ยึดกิ่งด้วยลวดรูปตัวยูหรือหินทับ แล้วกลบดินด้วยดินเป็นกรดที่ร่วนซุย
- รดน้ำให้ดินชื้นตลอดฤดูปลูก เมื่อรากแข็งแรงประมาณ 1 ปี จึงตัดกิ่งออกจากต้นแม่และย้ายปลูก
บลูเบอร์รี่สายพันธุ์นี้ปักชำได้ยากกว่าไม้ผลทั่วไป การตอนกิ่งลงดินมักได้ผลดีและง่ายที่สุดสำหรับมือใหม่ ส่วนการเพาะจากเมล็ดไม่ให้ต้นตรงตามพันธุ์แม่ จึงไม่แนะนำสำหรับการขยายพันธุ์ที่ต้องการผลผลิตที่สม่ำเสมอ
เกี่ยวกับ Vaccinium corymbosum
ชื่ออื่น: บลูเบอร์รีพุ่มสูงภาคเหนือ, บลูเบอร์รีพุ่มสูง, Swamp highbush blueberry
- ประเภทพืช: ไม้พุ่ม, ไม้ผลยืนต้น
- อายุขัย: ไม้ยืนต้น (perennial)
- การกระจายพันธุ์: มีถิ่นกำเนิดทางตะวันออกและตอนกลางของอเมริกาเหนือ
- ความสูงเมื่อโตเต็มที่: 1.5 ถึง 3 เมตร
- ช่วงออกดอก: ปลายฤดูหนาวถึงต้นฤดูใบไม้ผลิ ก่อนใบแตก
สัตว์เลี้ยง · คน
สัตว์เลี้ยง: ปลอดภัย · คน: ปลอดภัย. ผลสุกไม่เป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยงและเด็ก ส่วนใบและกิ่งมีสารกลุ่มแกรยาโนทอกซินเล็กน้อยในปริมาณมาก อาจทำให้ท้องไส้ปั่นป่วน ควรป้องกันไม่ให้สัตว์เลี้ยงกินใบจำนวนมาก
ปัญหาที่พบบ่อย
- ใบเหลืองจากดินด่าง: เมื่อดินมี pH สูงเกินไป ธาตุเหล็กถูกตรึง ใบเหลืองระหว่างเส้นใบ ควรปรับดินให้เป็นกรด
- ผลไม่ติดหรือติดน้อย: มักเกิดจากการผสมเกสรไม่เพียงพอหรือแสงน้อยเกินไป ควรปลูกพันธุ์ที่ออกดอกพร้อมกันหลายต้น
- เพลี้ยไฟและเพลี้ยอ่อน: ทำลายยอดอ่อนและใบ ควรตรวจใต้ใบและใช้สบู่กำจัดแมลงหรือน้ำมันสะเดา
- รากเน่าจากน้ำขัง: รากบลูเบอร์รีบอบบางและต้องการอากาศ ดินที่แฉะนานเกินไปทำให้รากตายได้
- โรคผลเน่าและโรคใบจุด: เชื้อราทำให้ผลเน่าหรือใบมีจุด ควรตัดแต่งให้อากาศถ่ายเท และหลีกเลี่ยงการรดน้ำใส่ใบ
ประโยชน์
ปลูกเป็นไม้ประดับและเป็นไม้ผลสำคัญ ผลสดรับประทานได้โดยตรง หรือนำไปทำแยม ขนม น้ำผลไม้ และผลิตภัณฑ์อาหารแปรรูป ใบและผลมีสารแอนโทไซยานินที่ใช้เป็นสีผสมอาหารได้
กินได้ไหม?
ผลสุกสีน้ำเงินเข้มรับประทานได้ทั้งผลสด ส่วนใบใช้ชงเป็นชาได้ในบางพื้นที่ ส่วนอื่นไม่ควรรับประทาน
ประวัติและตำนาน
ชาวพื้นเมืองอเมริกันเก็บบลูเบอร์รีป่ามาเป็นอาหารและยาเป็นเวลานาน บางเผ่าใช้ผลผสมกับเนื้อสัตว์ตากแห้งเป็นเสบียงในการเดินทาง ต่อมาการพัฒนาพันธุ์ของ Coville และ White ทำให้บลูเบอร์รีกลายเป็นพืชเศรษฐกิจที่ปลูกทั่วโลก
รู้หรือไม่?
บลูเบอร์รีพุ่มสูงป่าเดิมได้รับการพัฒนาพันธุ์ให้ผลใหญ่ขึ้นโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกันชื่อ Frederick Coville และ Elizabeth White ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 โดยอาศัยการคัดเลือกจากพืชป่าในนิวเจอร์ซีย์
คำถามที่พบบ่อย
ควรรดน้ำVaccinium corymbosumบ่อยแค่ไหน?
ทุก 3 วัน. บลูเบอร์รี่พุ่มสูง Vaccinium corymbosum ชอบดินชื้นสม่ำเสมอแต่ไม่แฉะ รากตื้นและไวต่อการขาดน้ำมาก ควรใช้ดินที่เป็นกรดเล็กน้อย (pH ประมาณ 4.5-5.5) และใช้น้ำฝนหรือน้ำที่ไม่กระด้างเพราะน้ำที่มีแคลเซียมสูงจะทำให้ดินเป็นด่างและใบเหลือง ในช่วงที่ต้นกำลังให้ผลควรรดน้ำให้สม่ำเสมอเพื่อให้ผลโตและไม่แตกร่วง ใช้นิ้วจิ้มดินลึกประมาณ 3-5 เซนติเมตรใกล้โคนต้น ถ้าดินแห้งและร่วนให้รดน้ำทันที ถ้ายังชื้นอยู่ให้รอ หรือยกกระถางดูว่าน้ำหนักเบาผิดปกติหรือไม่ ถ้าเบามากแปลว่าขาดน้ำ
Vaccinium corymbosumต้องการแสงมากแค่ไหน?
แดดจัด (6-8 ชั่วโมงต่อวันของแสงแดดโดยตรง). บลูเบอร์รี่พุ่มสูงต้องการแสงแดดจัดเพื่อให้ออกดอกดกและติดผลหวาน ถ้าได้รับแสงน้อยกว่า 4 ชั่วโมงต่อวัน ผลมักมีขนาดเล็กและมีรสเปรี้ยวหรือจืด ต้นยังทนแสงรำไรได้บ้างแต่ผลผลิตจะลดลงมาก
Vaccinium corymbosumชอบอุณหภูมิเท่าไร?
15–25 °C. บลูเบอร์รีพุ่มสูงทางเหนือ (Vaccinium corymbosum) ชอบอากาศเย็นถึงอุ่นปานกลาง ต้องการชั่วโมงความเย็นต่ำกว่า 7°C ประมาณ 800 ถึง 1,000 ชั่วโมงในฤดูหนาวเพื่อให้ออกดอกและติดผลดี ในช่วงพักตัวทนความหนาวได้ดีมาก แต่ช่วงแตกใบและออกดอกอ่อนแอต่อน้ำค้างแข็ง ควรปลูกในที่ที่มีแดดรำไรถึงแดดจัดและระบายน้ำดี
Vaccinium corymbosumเป็นพิษต่อแมวและสุนัขไหม?
ปลอดภัยสำหรับแมวและสุนัข ผลสุกไม่เป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยงและเด็ก ส่วนใบและกิ่งมีสารกลุ่มแกรยาโนทอกซินเล็กน้อยในปริมาณมาก อาจทำให้ท้องไส้ปั่นป่วน ควรป้องกันไม่ให้สัตว์เลี้ยงกินใบจำนวนมาก
ปัญหาที่พบบ่อยของVaccinium corymbosumมีอะไรบ้าง?
ใบเหลืองจากดินด่าง: เมื่อดินมี pH สูงเกินไป ธาตุเหล็กถูกตรึง ใบเหลืองระหว่างเส้นใบ ควรปรับดินให้เป็นกรด ผลไม่ติดหรือติดน้อย: มักเกิดจากการผสมเกสรไม่เพียงพอหรือแสงน้อยเกินไป ควรปลูกพันธุ์ที่ออกดอกพร้อมกันหลายต้น เพลี้ยไฟและเพลี้ยอ่อน: ทำลายยอดอ่อนและใบ ควรตรวจใต้ใบและใช้สบู่กำจัดแมลงหรือน้ำมันสะเดา รากเน่าจากน้ำขัง: รากบลูเบอร์รีบอบบางและต้องการอากาศ ดินที่แฉะนานเกินไปทำให้รากตายได้ โรคผลเน่าและโรคใบจุด: เชื้อราทำให้ผลเน่าหรือใบมีจุด ควรตัดแต่งให้อากาศถ่ายเท และหลีกเลี่ยงการรดน้ำใส่ใบ
ควรเปลี่ยนกระถางVaccinium corymbosumเมื่อไร?
ทุก 2-3 ปี หรือเมื่อรากแน่นกระถาง ควรทำก่อนแตกใบใหม่ในฤดูใบไม้ผลิ. บลูเบอร์รี่พุ่มสูงต้องการดินเปรี้ยวและการระบายน้ำดี การย้ายกระถางควรทำอย่างเบามือเพื่อไม่ให้รากฝอยที่บอบบางขาดเสียหาย
ขยายพันธุ์Vaccinium corymbosumอย่างไร?
ปักชำกิ่งอ่อนกึ่งแข็ง (softwood/semi-hardwood cuttings) ของ Vaccinium corymbosum, ปักชำกิ่งแก่ (hardwood cuttings), การตอนกิ่งลงดิน (ground layering). ในช่วงต้นถึงกลางฤดูร้อน ให้เลือกกิ่งปีนี้ที่เริ่มแข็งตัวบางส่วน ยาวประมาณ 10-15 ซม. และมีตา 3-4 ตา ตัดให้ชิดใต้ข้อด้วยกรรไกรที่คมและสะอาด แล้วลอกใบออกจากส่วนล่างสองในสามของกิ่ง เหลือใบไว้ 2-3 ใบที่ปลาย จุ่มโคนกิ่งในฮอร์โมนเร่งราก IBA ประมาณ 1,000-3,000 ppm ตามฉลากผลิตภัณฑ์ ปักกิ่งลงในวัสดุปักชำที่ระบายน้ำดี เช่น พีตมอสผสมเพอร์ไลต์ หรือขี้เถ้าแกลบ ลึกประมาณ 3-4 ซม. คลุมด้วยถุงพลาสติกใสหรือวางในโรงเรือนพ่นหมอก รักษาอุณหภูมิอากาศประมาณ 18-24 °C และไม่ให้วัสดุแห้งหรือแฉะเกินไป รดน้ำด้วยน้ำฝนหรือน้ำที่มีค่า pH ต่ำ ประมาณ 4.5-5.5 เพราะบลูเบอร์รี่ไม่ทนน้ำกระด้างหรือด่าง เมื่อเริ่มแตกราก ประมาณ 6-10 สัปดาห์ ค่อยๆ เปิดถุงให้อากาศเข้าทีละน้อยเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ แล้วย้ายลงกระถางหรือแปลงที่มีดินเป็นกรด
คู่มือนี้เขียนอย่างไร
Verdiss เขียนคู่มือแต่ละฉบับด้วย AI จากเอกสารอ้างอิงทางพฤกษศาสตร์ และตรวจสอบชนิดพืชกับ iNaturalist และ Plants of the World Online (Kew) ผู้อ่านให้คะแนนคู่มือแต่ละฉบับได้ในแอป
แหล่งข้อมูล
ข้อมูลของ Verdiss มีไว้เพื่อเป็นแนวทางทั่วไปเท่านั้น อย่ากินหรือใช้พืชเป็นยาโดยอาศัยข้อมูลจากแอป โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ