วิธีดูแลเสาวรส
การรดน้ำ
เสาวรส Passiflora edulis เป็นไม้เลื้อยเขตร้อนที่ชอบดินชุ่มชื้นสม่ำเสมอแต่ไม่ขัง ควรให้น้ำเมื่อผิวดินแห้งลงประมาณ 2-3 เซนติเมตร โดยเฉพาะช่วงที่กำลังออกดอกและติดผล ในฤดูหนาวควรลดน้ำลงเพราะรากดูดน้ำช้าลง ควรใช้กระถางที่มีรูระบายน้ำดีและดินร่วนซุยผสมวัสดุระบายน้ำ เช่น เพอร์ไลต์ เพื่อป้องกันรากเน่า
วันนี้ต้องรดน้ำไหม?
ใช้นิ้วจิ้มลงดินลึกประมาณ 2-3 เซนติเมตร ถ้ารู้สึกแห้งและร่วนให้รดน้ำ ถ้ายังชื้นให้รอ อีกวิธีคือยกกระถางดูว่าเบาหรือไม่ ถ้าเบามากแปลว่าดินแห้งแล้ว
เสาวรสมักเหี่ยวในช่วงบ่ายของวันร้อนแม้ดินยังชื้น ให้ดูความชื้นที่ดินก่อนรดน้ำทุกครั้ง อย่ารดน้ำตามตารางเพียงอย่างเดียว เพราะอุณหภูมิและแสงมีผลมาก
รดน้ำมากเกินไป
เสาวรสเป็นพืชที่ชอบดินชุ่มแต่รากไม่ทนต่อการขังน้ำนาน เพราะรากต้องการอากาศเพื่อหายใจ เมื่อดินอุ้มน้ำมากเกินไปรากจะขาดออกซิเจนและเริ่มเน่า โดยเฉพาะในกระถางที่ไม่มีรูระบายน้ำหรือดินเหนียวที่ระบายน้ำช้า
อาการ: ใบเหลืองจากโคนต้นขึ้นไป ใบร่วงง่าย โคนต้นหรือรากมีกลิ่นเหม็นและนิ่ม ผิวดินมีเชื้อราหรือยุงดิน และต้นทั้งต้นดูเหี่ยวทั้งที่ดินเปียกอยู่
วิธีแก้ไข: หยุดรดน้ำทันทีและปล่อยให้ดินแห้งลงบางส่วน ย้ายต้นออกจากกระถางเช็ดรากให้แห้ง ตัดรากเน่าสีดำออกด้วยกรรไกรที่ฆ่าเชื้อแล้ว แล้วปลูกลงดินใหม่ที่ระบายน้ำดี ควรเลือกกระถางที่มีรูระบายน้ำและไม่วางในจานที่มีน้ำขัง
รดน้ำน้อยเกินไป
เสาวรสมีใบค่อนข้างใหญ่และคายน้ำมาก จึงต้องการน้ำสม่ำเสมอในช่วงที่กำลังเจริญเติบโตและออกดอก เมื่อดินแห้งนานเกินไป ต้นจะสูญเสียน้ำจากใบอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้การติดผลลดลง
อาการ: ใบเหี่ยวและห้อยลงในช่วงบ่าย ขอบใบแห้งเป็นสีน้ำตาล ใบร่วงมากผิดปกติ ดอกและตาดอกร่วง ดินแห้งจนหดตัวออกจากผนังกระถาง
วิธีแก้ไข: รดน้ำให้ชุ่มทั่วดินอย่างช้าๆ หลายรอบจนน้ำซึมลึก หากดินแห้งมากให้แช่กระถางในน้ำประมาณ 30 นาทีก่อน แล้วค่อยรดตามปกติ ตัดใบที่แห้งสนิทออก และเพิ่มการให้น้ำอย่างสม่ำเสมอในช่วงฤดูร้อน
แสงแดด
เสาวรส Passiflora edulis ต้องการแสงแดดเต็มที่เพื่อสร้างดอกและผล หากได้รับแสงน้อยต้นจะเลื้อยยาวแต่ออกดอกน้อยและติดผลยาก ควรปลูกในที่โล่งที่มีแดดส่องทั้งวัน และมีที่พยุงให้เลื้อยขึ้นเพื่อรับแสงทั่วทั้งต้น
- เหมาะที่สุด: แดดจัด · 6-8 ชั่วโมงต่อวัน ควรได้รับแสงแดดจัดโดยตรงในช่วงเช้าหรือบ่ายที่ไม่ร้อนจัดมาก
- ทนได้: แดดรำไร
- ตำแหน่งที่ดีที่สุดในห้อง: ริมหน้าต่าง
- แสงไฟเทียม: หากปลูกในห้องที่แสงไม่พอ ควรใช้หลอดไฟ LED สำหรับพืชที่มีสเปกตรัมสีแดงและน้ำเงิน ตั้งให้อยู่สูงจากยอดต้นประมาณ 30-50 เซนติเมตร และเปิดวันละ 12-14 ชั่วโมง โดยทั่วไปแสงในบ้านไม่เพียงพอสำหรับการออกดอกและติดผลของเสาวรส
แสงน้อยเกินไป
เสาวรสมาจากป่าเขตร้อนที่ได้รับแสงจัดตลอดวัน เมื่อได้แสงน้อยการสังเคราะห์แสงจะลดลงทำให้ต้นอ่อนแอและไม่มีพลังงานพอสำหรับสร้างดอกและผล
อาการ: ข้อปล้องยืดยาวผิดปกติ ใบมีขนาดเล็กและสีเขียวจาง ต้นเลื้อยเอนไปหาแสง ดอกน้อยหรือไม่ออกดอกเลย ผลไม่ติดหรือร่วงง่าย
วิธีแก้ไข: ย้ายไปไว้ตำแหน่งที่มีแสงแดดส่องตรงมากขึ้น เช่น ริมระเบียงหรือหน้าต่างทางทิศใต้ ตัดกิ่งที่ยาวและอ่อนแอออกเพื่อให้ต้นแตกกิ่งใหม่ที่แข็งแรงกว่า หรือเสริมด้วยหลอดไฟ LED สำหรับพืช
แดดจัดเกินไป
แม้เสาวรสชอบแดดจัด แต่ใบอ่อนและต้นที่เพิ่งย้ายที่มักทนแดดแรงจัดในช่วงบ่ายของฤดูร้อนได้ไม่ดี เนื่องจากใบจะคายน้ำมากและอาจไหม้ได้ง่ายหากรากดูดน้ำไม่ทัน
อาการ: ใบไหม้เป็นจุดสีน้ำตาลหรือขาวซีด ขอบใบแห้งและม้วน ใบเหี่ยวในช่วงบ่ายแม้รดน้ำแล้ว ใบเหลืองและร่วงจากแสงที่แรงเกินไป
วิธีแก้ไข: ย้ายต้นไปไว้ที่มีแสงรำไรช่วงบ่ายหรือใช้ผ้าพรางแสงประมาณ 30-50 เปอร์เซ็นต์ในช่วงแดดแรง ค่อยๆ ปรับต้นให้คุ้นกับแดดจัดทีละน้อยประมาณ 1-2 สัปดาห์ และรดน้ำให้เพียงพอในช่วงที่แดดแรง
อุณหภูมิ
เสาวรสเป็นไม้เลื้อยเขตร้อนที่ชอบอากาศอบอุ่นและแดดจัด ควรปลูกในที่ที่อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 20-28 องศาเซลเซียส และหลีกเลี่ยงที่ที่หนาวจัดหรือร้อนอบอ้าวตลอดเวลา
- เหมาะที่สุด: 20–28 °C
- ทนได้: 5–35 °C
- โซนความทนหนาว: 10-11
การใส่ปุ๋ย
เสาวรสเป็นไม้เลื้อยที่ออกดอกและติดผลดกมาก จึงต้องการไนโตรเจนเพื่อการเจริญเติบโตของใบและเถาในช่วงแรก และโพแทสเซียมเพื่อการติดผลและคุณภาพของผลในช่วงหลัง ควรให้ปุ๋ยเมื่อดินชื้นและหลังรดน้ำเสมอ
- ปุ๋ยละลายช้า: ปีละครั้งในต้นฤดูใบไม้ผลิ (ประมาณเดือนมีนาคม) เมื่อเริ่มแตกยอดใหม่
- ปุ๋ยเคมีสูตรสมดุล เช่น 15-15-15 ใช้ในช่วงต้นฤดูการเจริญเติบโต, ปุ๋ยเคมีสูตรที่มีโพแทสเซียมสูง เช่น 13-0-46 หรือ 0-0-50 ใช้ในช่วงออกดอกและติดผล, ปุ๋ยอินทรีย์ที่ย่อยสลายแล้ว เช่น มูลไก่หรือมูลวัวหมัก, ปุ๋ยน้ำที่มีธาตุอาหารรอง เช่น แมกนีเซียมและแคลเซียม
ดิน
เสาวรสต้องการดินที่ระบายน้ำได้ดีมาก เพราะรากเน่าได้ง่ายเมื่อดินอุ้มน้ำนาน ดินควรมีอินทรียวัตถุพอสมควรเพื่อให้อาหารและความชื้นสม่ำเสมอ แต่ต้องโปร่งเพื่อให้รากหายใจได้
- ดินผสมร่วน ระบายน้ำดี: ดินปลูกสำหรับไม้กระถางผสมกับเพอร์ไลต์หรือเพอร์ไลต์และขุยมะพร้าวอย่างละส่วนเท่ากัน ช่วยให้น้ำไหลผ่านได้ดีและรากได้รับอากาศ
- ดินผสมปุ๋ยอินทรีย์: ดินร่วน 2 ส่วน ผสมปุ๋ยหมักหรือมูลไส้เดือน 1 ส่วน และเพอร์ไลต์ 1 ส่วน เหมาะสำหรับการปลูกในช่วงที่ต้นกำลังโตเร็วและต้องการอาหารมาก
- pH 5.5–7
การเปลี่ยนกระถาง
เสาวรส (Passiflora edulis) มีระบบรากที่ค่อนข้างตื้นแต่แผ่กว้าง และไวต่อการแช่น้ำ การย้ายกระถางควรทำในช่วงที่ต้นกำลังเจริญเติบโตเพื่อให้รากฟื้นตัวเร็ว และควรมีโครงค้างหรือซุ้มพร้อมก่อนย้ายเพื่อไม่ให้ไปรบกวนรากภายหลัง
- ความถี่: ทุก 1-2 ปี หรือเมื่อรากเต็มกระถาง เสาวรสเป็นไม้เลื้อยที่โตเร็ว จึงต้องการการเปลี่ยนกระถางบ่อยกว่าไม้ประดับทั่วไป
- กระถางใหม่: เลือกกระถางใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิมประมาณ 5-10 เซนติเมตรโดยรอบ และควรมีรูระบายน้ำที่ก้นกระถางอย่างน้อย 1 รู ต้นที่โตเต็มที่ในกระถางขนาด 40-50 เซนติเมตรหรือใหญ่กว่านี้จะให้ผลได้ดีกว่า
- ช่วงเวลาเปลี่ยนกระถาง: ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูร้อน
วิธีเปลี่ยนกระถาง
- ค่อย ๆ พลิกกระถางเดิมแล้วเคาะขอบเบา ๆ เพื่อให้ดินหลุดออกมาทั้งก้อน
- คลายรากที่วนเป็นวงรอบก้อนดินด้วยมือ ตัดรากที่เน่า ดำ หรือเละออกด้วยกรรไกรที่ฆ่าเชื้อแล้ว
- วางต้นลงในกระถางใหม่ ให้ระดับดินเดิมอยู่ต่ำกว่าขอบกระถางประมาณ 2-3 เซนติเมตร
- เติมดินรอบ ๆ ราก กดเบา ๆ เพื่อไล่อากาศออก แต่อย่ากดแน่นจนดินอัด
- รดน้ำให้ชุ่มจนน้ำไหลออกทางรูก้นกระถาง แล้วนำไปวางในที่ร่มรำไรประมาณ 1-2 สัปดาห์
การตัดแต่งกิ่ง
เสาวรสออกดอกและผลที่กิ่งใหม่ของปีนั้น จึงควรตัดแต่งเพื่อกระตุ้นให้เกิดกิ่งใหม่ที่แข็งแรงและอย่าตัดกิ่งแก่ที่ให้ผลจนหมดในฤดูที่ผิด ควรใช้กรรไกรที่คมและฆ่าเชื้อก่อนตัดทุกครั้ง
ช่วงเวลาตัดแต่งกิ่ง: ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูใบไม้ร่วง
วิธีตัดแต่งกิ่ง
- ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ให้ตัดเถาที่แห้ง เสียหาย หรือเป็นโรคออกทั้งหมด โดยตัดลงไปถึงเนื้อเถาที่แข็งแรง
- ตัดยอดเถาที่ยาวเกินโครงค้างหรือพันกันยุ่งออก เพื่อให้เถาแผ่กระจายตามโครงค้างได้เป็นระเบียบ
- ตัดกิ่งข้างที่ออกมาแน่นเกินไป เหลือกิ่งข้างที่แข็งแรงไว้ประมาณ 3 ถึง 4 กิ่งต่อเถาหลัก
- เมื่อกิ่งข้างยาวประมาณ 30 ถึง 50 ซม. ให้หยุดยอดเพื่อกระตุ้นให้แตกกิ่งใหม่ที่จะออกดอกและผล
- ในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง ให้ตัดแต่งเบาๆ เฉพาะกิ่งแห้งและกิ่งที่เสียหาย เพื่อเตรียมต้นให้พร้อมสำหรับฤดูหนาว
การขยายพันธุ์
การเพาะเมล็ด (Seed sowing) · ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูร้อน
- เก็บเมล็ดจากผลเสาวรส Passiflora edulis ที่สุกเต็มที่ ผลจะมีเปลือกสีม่วงเข้มหรือเหลือง และเนื้อสีเหลืองส้มมีกลิ่นหอม
- แยกเมล็ดออกจากเนื้อ ล้างให้สะอาด แล้วผึ่งบนกระดาษให้แห้งประมาณ 1 วัน
- เมล็ดเสาวรสมีเปลือกแข็งและงอกช้า ให้แช่น้ำอุ่นประมาณ 40 องศาเซลเซียส นาน 12 ถึง 24 ชั่วโมงก่อนเพาะ
- เพาะลงในถาดหรือกระถางเล็กที่มีดินปลูกผสมร่วนซุยและระบายน้ำดี กดเมล็ดลึกประมาณ 0.5 ซม.
- วางในที่อบอุ่นประมาณ 25 ถึง 30 องศาเซลเซียส และรดน้ำให้ดินชื้นแต่ไม่แฉะ เมล็ดมักงอกภายใน 2 ถึง 4 สัปดาห์
- เมื่อต้นกล้ามีใบจริง 2 ถึง 3 คู่และสูงราว 10 ซม. จึงย้ายลงกระถางใบใหญ่ขึ้นหรือแปลงปลูก
การปักชำกิ่ง (Stem cutting) · ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูร้อน
- เลือกกิ่งกึ่งแข็งที่ยาวประมาณ 15 ถึง 20 ซม. และมีตาใบอย่างน้อย 3 ตา ควรตัดจากต้นที่แข็งแรงและไม่มีโรค
- ตัดใบส่วนล่างออกประมาณสองในสามของกิ่ง เหลือใบส่วนบนไว้เพื่อคายน้ำ
- จุ่มโคนกิ่งในฮอร์โมนเร่งรากชนิดผงเล็กน้อย เพื่อช่วยให้รากออกเร็วขึ้น
- ปักกิ่งลงในวัสดุปักชำที่ระบายน้ำดี เช่น ทรายผสมพีตมอส แล้วรดน้ำให้ชุ่ม
- คลุมด้วยถุงพลาสติกใสหรือโดมปักชำเพื่อรักษาความชื้น และวางในที่แสงสว่างแต่ไม่ถูกแดดจัด
- เมื่อเห็นใบใหม่และรากเริ่มยึดดี ประมาณ 3 ถึง 5 สัปดาห์ จึงค่อยๆ เปิดฝาให้อากาศถ่ายเท แล้วย้ายลงดินเมื่อรากแข็งแรง
การตอนกิ่ง (Air layering) · ฤดูร้อน, ฤดูใบไม้ร่วง
- เลือกกิ่งแก่พอสมควรที่มีความยาวและแข็งแรงบนต้นเสาวรส
- ตรงจุดที่ต้องการให้เกิดราก ขูดเปลือกรอบกิ่งเป็นวงกว้างประมาณ 1 ซม. โดยเอาเปลือกออกให้เห็นเนื้อไม้สีขาว
- พอกวัสดุชื้น เช่น ตะไคร่น้ำหรือพีตมอส บริเวณแผลแล้วห่อด้วยพลาสติกใสให้แน่นทั้งสองด้าน
- ตรวจความชื้นเป็นระยะ หากวัสดุแห้งให้พ่นน้ำเพิ่ม ปกติรากจะออกภายใน 4 ถึง 8 สัปดาห์
- เมื่อเห็นรากสีขาวจำนวนมากผ่านวัสดุ ให้ตัดกิ่งลงจากต้นแม่ แล้วนำไปปลูกในกระถางที่มีดินร่วนซุย
เสาวรสมีเมล็ดที่งอกไม่พร้อมกัน จึงควรเพาะเมล็ดมากกว่าที่ต้องการเล็กน้อย และการปักชำจะได้ต้นที่ออกผลเร็วกว่าการเพาะเมล็ดเพราะเป็นการขยายพันธุ์จากต้นที่โตแล้ว
เกี่ยวกับ เสาวรส
ชื่ออื่น: พาสชันฟรุต, เสาวรสม่วง, เสาวรสเหลือง, ปาสซีฟลอรา
- ประเภทพืช: ไม้เลื้อย, ไม้เถา
- อายุขัย: ไม้ยืนต้นอายุสั้น (perennial) ให้ผลผลิตดีประมาณ 3–5 ปี
- การกระจายพันธุ์: มีถิ่นกำเนิดในอเมริกาใต้ ตั้งแต่บราซิลตอนใต้ถึงอาร์เจนตินาตอนเหนือ
- ความสูงเมื่อโตเต็มที่: 3–10 เมตร เมื่อปลูกเป็นไม้เลื้อย
- ช่วงออกดอก: ฤดูร้อนในเขตอบอุ่น ออกดอกตลอดปีในเขตร้อน
สัตว์เลี้ยง · คน
สัตว์เลี้ยง: ปลอดภัย · คน: ปลอดภัย. ผลสุกและเนื้อเยื่อหุ้มเมล็ดรับประทานได้ ส่วนใบและเถาไม่มีรายงานความเป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยงหรือเด็กในข้อมูลของ ASPCA ควรป้องกันไม่ให้เด็กเล็กกินเมล็ดหรือส่วนที่ยังไม่สุก
ปัญหาที่พบบ่อย
- รากเน่า: เกิดจากการรดน้ำมากเกินไปหรือดินระบายน้ำไม่ดี ทำให้ใบเหลืองและเถาเหี่ยว
- โรคใบจุดแบคทีเรีย (Xanthomonas axonopodis): ทำให้เกิดจุดน้ำเป็นแผลบนใบ ใบร่วงและผลเสียหาย
- ไวรัสใบด่างเสาวรส (Passion fruit woodiness virus): ทำให้ผลแข็ง เปลือกหนาและผิดรูป และทำให้ต้นโทรมลง
- ไรแดง: ดูดน้ำเลี้ยงที่ใต้ใบทำให้ใบเป็นจุดซีดและแห้ง โดยเฉพาะในอากาศร้อนและแห้ง
- แมลงวันผลไม้: วางไข่ในผลที่ใกล้สุก ทำให้ผลเน่าภายในและร่วงก่อนกำหนด
ประโยชน์
ใช้เป็นไม้ประดับที่มีดอกสวยงามและปลูกเพื่อเก็บผลรับประทานสด ทำน้ำผลไม้ ไอศกรีม ซอส และขนม ในหลายประเทศใช้น้ำมันจากเมล็ดในอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องสำอาง
กินได้ไหม?
ผลสุกรับประทานได้โดยการตักเนื้อสีเหลืองส้มรวมเมล็ดกินโดยตรงหรือนำไปคั้นน้ำ เมล็ดกินได้และให้ความกรอบ ส่วนผลดิบไม่ควรรับประทาน
ประวัติและตำนาน
ชาวพื้นเมืองในอเมริกาใต้รู้จักเสาวรสมาก่อนยุโรปติดต่อ และนำผลมาใช้เป็นอาหารและยาพื้นบ้าน ชื่อ Passiflora มาจากแนวคิดของมิชชันนารียุโรปที่เห็นดอกเป็นสัญลักษณ์ของพระทรมานของพระเยซู
รู้หรือไม่?
ดอกเสาวรสแต่ละดอกบานเพียงวันเดียว และดอกที่บานจะมีอวัยวะเพศที่ซับซ้อนซึ่งช่วยให้แมลงผสมเกสรเข้าถึงได้เฉพาะบางชนิด
คำถามที่พบบ่อย
ควรรดน้ำเสาวรสบ่อยแค่ไหน?
ทุก 3 วัน. เสาวรส Passiflora edulis เป็นไม้เลื้อยเขตร้อนที่ชอบดินชุ่มชื้นสม่ำเสมอแต่ไม่ขัง ควรให้น้ำเมื่อผิวดินแห้งลงประมาณ 2-3 เซนติเมตร โดยเฉพาะช่วงที่กำลังออกดอกและติดผล ในฤดูหนาวควรลดน้ำลงเพราะรากดูดน้ำช้าลง ควรใช้กระถางที่มีรูระบายน้ำดีและดินร่วนซุยผสมวัสดุระบายน้ำ เช่น เพอร์ไลต์ เพื่อป้องกันรากเน่า ใช้นิ้วจิ้มลงดินลึกประมาณ 2-3 เซนติเมตร ถ้ารู้สึกแห้งและร่วนให้รดน้ำ ถ้ายังชื้นให้รอ อีกวิธีคือยกกระถางดูว่าเบาหรือไม่ ถ้าเบามากแปลว่าดินแห้งแล้ว
เสาวรสต้องการแสงมากแค่ไหน?
แดดจัด (6-8 ชั่วโมงต่อวัน ควรได้รับแสงแดดจัดโดยตรงในช่วงเช้าหรือบ่ายที่ไม่ร้อนจัดมาก). เสาวรส Passiflora edulis ต้องการแสงแดดเต็มที่เพื่อสร้างดอกและผล หากได้รับแสงน้อยต้นจะเลื้อยยาวแต่ออกดอกน้อยและติดผลยาก ควรปลูกในที่โล่งที่มีแดดส่องทั้งวัน และมีที่พยุงให้เลื้อยขึ้นเพื่อรับแสงทั่วทั้งต้น
เสาวรสชอบอุณหภูมิเท่าไร?
20–28 °C. เสาวรสเป็นไม้เลื้อยเขตร้อนที่ชอบอากาศอบอุ่นและแดดจัด ควรปลูกในที่ที่อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 20-28 องศาเซลเซียส และหลีกเลี่ยงที่ที่หนาวจัดหรือร้อนอบอ้าวตลอดเวลา
เสาวรสเป็นพิษต่อแมวและสุนัขไหม?
ปลอดภัยสำหรับแมวและสุนัข ผลสุกและเนื้อเยื่อหุ้มเมล็ดรับประทานได้ ส่วนใบและเถาไม่มีรายงานความเป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยงหรือเด็กในข้อมูลของ ASPCA ควรป้องกันไม่ให้เด็กเล็กกินเมล็ดหรือส่วนที่ยังไม่สุก
ปัญหาที่พบบ่อยของเสาวรสมีอะไรบ้าง?
รากเน่า: เกิดจากการรดน้ำมากเกินไปหรือดินระบายน้ำไม่ดี ทำให้ใบเหลืองและเถาเหี่ยว โรคใบจุดแบคทีเรีย (Xanthomonas axonopodis): ทำให้เกิดจุดน้ำเป็นแผลบนใบ ใบร่วงและผลเสียหาย ไวรัสใบด่างเสาวรส (Passion fruit woodiness virus): ทำให้ผลแข็ง เปลือกหนาและผิดรูป และทำให้ต้นโทรมลง ไรแดง: ดูดน้ำเลี้ยงที่ใต้ใบทำให้ใบเป็นจุดซีดและแห้ง โดยเฉพาะในอากาศร้อนและแห้ง แมลงวันผลไม้: วางไข่ในผลที่ใกล้สุก ทำให้ผลเน่าภายในและร่วงก่อนกำหนด
ควรเปลี่ยนกระถางเสาวรสเมื่อไร?
ทุก 1-2 ปี หรือเมื่อรากเต็มกระถาง เสาวรสเป็นไม้เลื้อยที่โตเร็ว จึงต้องการการเปลี่ยนกระถางบ่อยกว่าไม้ประดับทั่วไป. เสาวรส (Passiflora edulis) มีระบบรากที่ค่อนข้างตื้นแต่แผ่กว้าง และไวต่อการแช่น้ำ การย้ายกระถางควรทำในช่วงที่ต้นกำลังเจริญเติบโตเพื่อให้รากฟื้นตัวเร็ว และควรมีโครงค้างหรือซุ้มพร้อมก่อนย้ายเพื่อไม่ให้ไปรบกวนรากภายหลัง
ขยายพันธุ์เสาวรสอย่างไร?
การเพาะเมล็ด (Seed sowing), การปักชำกิ่ง (Stem cutting), การตอนกิ่ง (Air layering). เก็บเมล็ดจากผลเสาวรส Passiflora edulis ที่สุกเต็มที่ ผลจะมีเปลือกสีม่วงเข้มหรือเหลือง และเนื้อสีเหลืองส้มมีกลิ่นหอม แยกเมล็ดออกจากเนื้อ ล้างให้สะอาด แล้วผึ่งบนกระดาษให้แห้งประมาณ 1 วัน เมล็ดเสาวรสมีเปลือกแข็งและงอกช้า ให้แช่น้ำอุ่นประมาณ 40 องศาเซลเซียส นาน 12 ถึง 24 ชั่วโมงก่อนเพาะ เพาะลงในถาดหรือกระถางเล็กที่มีดินปลูกผสมร่วนซุยและระบายน้ำดี กดเมล็ดลึกประมาณ 0.5 ซม. วางในที่อบอุ่นประมาณ 25 ถึง 30 องศาเซลเซียส และรดน้ำให้ดินชื้นแต่ไม่แฉะ เมล็ดมักงอกภายใน 2 ถึง 4 สัปดาห์ เมื่อต้นกล้ามีใบจริง 2 ถึง 3 คู่และสูงราว 10 ซม. จึงย้ายลงกระถางใบใหญ่ขึ้นหรือแปลงปลูก
คู่มือนี้เขียนอย่างไร
Verdiss เขียนคู่มือแต่ละฉบับด้วย AI จากเอกสารอ้างอิงทางพฤกษศาสตร์ และตรวจสอบชนิดพืชกับ iNaturalist และ Plants of the World Online (Kew) ผู้อ่านให้คะแนนคู่มือแต่ละฉบับได้ในแอป
แหล่งข้อมูล
ข้อมูลของ Verdiss มีไว้เพื่อเป็นแนวทางทั่วไปเท่านั้น อย่ากินหรือใช้พืชเป็นยาโดยอาศัยข้อมูลจากแอป โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ
