วิธีดูแลBuxus sempervirens
การรดน้ำ
ต้นบักซัส (Buxus sempervirens) ชอบดินที่ชื้นสม่ำเสมอแต่ระบายน้ำได้ดี รากของมันอยู่ตื้นและไวต่อการขังน้ำ ต้นที่ปลูกลงดินและตั้งตัวได้แล้วจะทนแล้งได้พอสมควร แต่ในปีแรกหลังปลูกและช่วงอากาศร้อนแห้ง ควรดูแลการให้น้ำเป็นพิเศษ
วันนี้ต้องรดน้ำไหม?
ใช้นิ้วจิ้มลงดินลึกประมาณ 2-3 เซนติเมตรใกล้โคนต้น ถ้าดินแห้งให้รดน้ำ ถ้ายังชื้นให้รอก่อน สำหรับต้นในกระถาง ให้ลองยกกระถางดู ถ้าเบามากแสดงว่าดินแห้งแล้ว
รดน้ำให้ชุ่มทั่วดินจนน้ำไหลออกก้นกระถาง แล้วปล่อยให้ผิวดินแห้งก่อนรดครั้งถัดไป การรดถี่แต่น้อยไม่ช่วยให้ต้นแข็งแรง กลับทำให้รากอยู่ตื้นและเปียกชื้นเกินไป
รดน้ำมากเกินไป
บักซัสมีรากตื้นและไม่ชอบดินที่เปียกแฉะตลอดเวลา เมื่อดินขังน้ำ ออกซิเจนที่รากต้องการจะลดลง ทำให้รากเน่าได้ง่ายกว่าที่คิด โดยเฉพาะในกระถางที่ไม่มีรูระบายน้ำ
อาการ: ใบเริ่มเหลืองทั้งที่ยังไม่แห้ง ใบร่วงง่าย ดินมีกลิ่นอับ ผิวดินเป็นฝ้าขาวหรือมีเชื้อรา และโคนต้นนิ่มหรือมีกลิ่นเน่า
วิธีแก้ไข: หยุดรดน้ำทันทีและปล่อยให้ดินแห้งลงก่อน ถ้าอยู่ในกระถางให้ย้ายไปที่ที่มีอากาศถ่ายเทดี ตัดรากที่เน่าสีดำออกและเปลี่ยนดินใหม่ที่ระบายน้ำดี สำหรับต้นในดินให้พรวนดินรอบโคนเพื่อให้อากาศเข้าถึงราก
รดน้ำน้อยเกินไป
ใบของบักซัสหนาและเขียวเข้มก็จริง แต่มันยังต้องการน้ำอย่างสม่ำเสมอเพื่อคงความเขียวสด โดยเฉพาะช่วงที่ยอดอ่อนกำลังเจริญ การขาดน้ำนานๆ จะทำให้ต้นอ่อนแอและเสี่ยงต่อโรคและแมลง
อาการ: ใบเริ่มห่อหรือแห้งจากขอบ สีใบซีดหรือเป็นสีน้ำตาลอมเหลือง ดินแยกตัวออกจากขอบกระถาง และการเจริญเติบโตของยอดใหม่หยุดชะงัก
วิธีแก้ไข: รดน้ำให้ชุ่มทั่วดินทีละน้อยหลายครั้ง เพื่อให้ดินที่แห้งจนแข็งกลับมาดูดซับน้ำได้ดี สำหรับต้นในกระถางที่ดินแยกจากขอบ ให้แช่กระถางในน้ำประมาณ 30 นาที แล้วย้ายไปที่ร่มรำไรเพื่อให้ต้นฟื้นตัว
แสงแดด
บักซัส (Buxus sempervirens) ทนแสงได้หลากหลาย ตั้งแต่แดดเต็มวันในพื้นที่อากาศเย็นไปจนถึงที่ร่ม แต่ถ้าได้แสงน้อยเกินไปเป็นเวลานาน ทรงพุ่มจะโปร่ง ยืดยาว และสูญเสียความหนาแน่นที่เป็นเอกลักษณ์ ในอากาศร้อนจัดแดดบ่ายที่แรงอาจทำให้ใบไหม้ได้
- เหมาะที่สุด: แดดรำไร · ประมาณ 3-6 ชั่วโมงแสงแดดต่อวัน โดยเฉพาะแสงเช้าที่ไม่แรงจัด บักซัสชอบแสงแดดรำไรมากกว่าแดดจัดตลอดวัน
- ทนได้: แดดจัด, แดดรำไร, ร่มเงา
- ตำแหน่งที่ดีที่สุดในห้อง: ใกล้หน้าต่าง
- แสงไฟเทียม: หากปลูกในห้องที่ไม่มีแสงธรรมชาติพอ ควรใช้หลอดไฟ LED แบบแสงขาวหรือแสงเต็มสเปกตรัมวางห่างจากต้นประมาณ 30-45 เซนติเมตร เปิดวันละ 12-14 ชั่วโมง และหมุนกระถางทุกสัปดาห์เพื่อให้ทรงพุ่มสมดุล
แสงน้อยเกินไป
บักซัสต้องการแสงสว่างเพื่อสังเคราะห์แสงและรักษาความหนาแน่นของใบ เมื่อขาดแสงต้นจะพยายามยืดลำต้นหาแสง ทำให้ทรงพุ่มเสียรูปทรงที่ควรจะกลมกระชับ
อาการ: ลำต้นยืดยาวและมีช่องว่างระหว่างใบมาก ใบมีขนาดเล็กลงและสีเขียวซีด ทรงพุ่มโปร่งจากด้านใน และการเจริญเติบโตใหม่ช้ามาก
วิธีแก้ไข: ย้ายต้นไปที่ที่มีแสงมากขึ้น เช่น ริมหน้าต่างที่หันไปทางทิศใต้หรือทิศตะวันออก หรือเพิ่มแสงไฟ LED เสริม ตัดแต่งกิ่งที่ยืดยาวออกในฤดูใบไม้ผลิเพื่อให้ทรงพุ่มกลับมาแน่น
แดดจัดเกินไป
แม้บักซัสจะทนแดดได้ดีในอากาศเย็น แต่ในช่วงแดดจัดและอากาศร้อนแห้ง ใบที่อยู่ในที่โล่งเต็มวันจะสูญเสียน้ำเร็วกว่าที่รากดูดขึ้นมาได้ ทำให้ใบไหม้และเหลืองได้ง่าย
อาการ: ใบเป็นจุดสีน้ำตาลหรือสีเหลืองซีดด้านที่หันเข้าหาแดด ใบเริ่มกรอบและห่อ และสีเขียวเข้มหายไปจนดูเป็นสีเทาอมน้ำตาล
วิธีแก้ไข: ย้ายไปที่ร่มรำไรหรือบังแดดบ่ายด้วยผ้าพรางแสงประมาณ 30-50 เปอร์เซ็นต์ในช่วงฤดูร้อน รดน้ำให้เพียงพอเพื่อชดเชยการสูญเสียน้ำจากใบ และตัดใบที่ไหม้ออกเมื่อใบเสียหายมากแล้ว
อุณหภูมิ
ต้นบ็อกซ์วูดทั่วไป (Buxus sempervirens) ทนหนาวได้ดีและชอบอากาศเย็นถึงอุ่นปานกลาง แต่ไม่ชอบแดดจัดและลมแห้งร้อนช่วงฤดูร้อน ควรปลูกในที่ที่ได้รับแดดรำไรถึงแดดเช้า และให้มีการระบายอากาศดีเพื่อให้ใบแห้งเร็วหลังฝนหรือน้ำค้าง
- เหมาะที่สุด: 5–22 °C
- ทนได้: -20–35 °C
- โซนความทนหนาว: 5-8
การใส่ปุ๋ย
บ็อกซ์วูดเป็นพืชที่ต้องการปุ๋ยน้อย ใส่มากเกินไปจะทำให้ใบเขียวจัดแต่โครงสร้างอ่อนแอ จึงควรให้ปุ๋ยแค่ช่วงต้นฤดูปลูกและฤดูใบไม้ผลิ และหยุดให้ปุ๋ยตั้งแต่ปลายฤดูร้อนเพื่อให้กิ่งแก่ตัวก่อนหนาว
- ปุ๋ยละลายช้า: ใส่ปุ๋ยเม็ดแบบปล่อยช้าปีละ 1 ครั้งในต้นฤดูใบไม้ผลิ (มีนาคม) เพียงพอสำหรับต้นบ็อกซ์วูด (Buxus sempervirens) ที่เติบโตช้า
- ปุ๋ยเม็ดสูตรสมดุล เช่น 10-10-10 หรือสูตรปล่อยช้าสำหรับไม้พุ่มใบเขียว, ปุ๋ยอินทรีย์ เช่น มูลวัวหรือมูลไก่ที่ย่อยสลายแล้ว หรือปุ๋ยหมัก, ปุ๋ยสูตรสำหรับไม้พุ่มเขียวใบที่มีธาตุเหล็กและแมกนีเซียมเสริม หากใบเริ่มซีด
ดิน
ต้นบ๊อกซ์วูดชอบดินร่วนที่ระบายน้ำได้ดีและไม่ขังน้ำ ทนความเป็นด่างได้ดีกว่าพืชกลุ่มกรดหลายชนิด จึงเหมาะกับดินที่มีปูนอยู่บ้าง แต่รากจะเสียหายทันทีหากดินชื้นแฉะเป็นเวลานาน ควรเลือกดินที่ผิวแห้งได้ภายในไม่กี่วันหลังรดน้ำ
- ดินร่วนปนทรายผสมอินทรียวัตถุ: ดินร่วนสวน 2 ส่วน ทรายหยาบหรือเพอร์ไลต์ 1 ส่วน และปุ๋ยหมักหรือมูลไส้เดือน 1 ส่วน เหมาะสำหรับปลูกในกระถาง
- ดินร่วนสวนปรับปรุงสำหรับปลูกลงดิน: ดินร่วนธรรมชาติผสมปุ๋ยคอกที่ย่อยสลายแล้วประมาณ 20-30 เปอร์เซ็นต์ และอาจผสมกรวดหรือทรายหยาบเล็กน้อยเพื่อช่วยระบายน้ำ
- ดินปลูกทั่วไปที่มีการระบายน้ำดี: ดินปลูกสำเร็จรูปคุณภาพดี 2 ส่วน ผสมเพอร์ไลต์หรือขี้เถ้าแกลบ 1 ส่วน เพื่อเพิ่มการระบายน้ำและอากาศในดิน
- pH 6.5–7.5
การเปลี่ยนกระถาง
ต้นบ๊อกซ์วูด (Buxus sempervirens) มีระบบรากฝอยตื้นและไวต่อการถูกรบกวน จึงควรย้ายกระถางน้อยที่สุดเท่าที่จำเป็น ให้ปลูกในระดับเดิมเท่าที่เคยอยู่ อย่าฝังโคนต้นให้ลึกลงไปกว่าเดิม และหลีกเลี่ยงการย้ายในช่วงอากาศร้อนจัดหรือหนาวจัด
- ความถี่: ทุก 3-4 ปี หรือเมื่อรากแน่นกระถางจนเห็นรากโผล่ออกทางรูระบายน้ำ
- กระถางใหม่: เลือกกระถางที่ใหญ่กว่าเดิมเพียงหนึ่งขนาด กว้างขึ้นประมาณ 2-5 เซนติเมตร เพราะต้นบ๊อกซ์วูดมีรากตื้นและแผ่กว้าง กระถางที่ใหญ่เกินไปจะทำให้ดินชื้นแฉะและรากเน่าได้ง่าย
- ช่วงเวลาเปลี่ยนกระถาง: ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูใบไม้ร่วง
วิธีเปลี่ยนกระถาง
- ค่อยๆ พลิกกระถางตะแคง จับโคนต้นให้มั่นคง แล้วดึงต้นออกจากกระถางอย่างเบามือ
- ใช้มือคลายดินที่ติดรากออกเบาๆ เฉพาะส่วนที่แน่นมาก อย่าดึงรากขาดมากเกินไป
- ตัดรากที่เน่า มีสีดำ นิ่ม หรือมีกลิ่นเหม็นออกด้วยกรรไกรที่ฆ่าเชื้อแล้ว
- วางต้นลงในกระถางใหม่ที่มีดินรองก้นประมาณหนึ่งในสามของความลึก ให้ระดับโคนต้นเท่าเดิม
- เติมดินผสมใหม่รอบรากให้เต็ม กดดินเบาๆ เพื่อไล่ช่องอากาศ โดยไม่กดแน่นจนรากถูกทับ
- รดน้ำให้ชุ่มจนน้ำไหลออกทางรูระบายน้ำ แล้วปล่อยให้ดินหมาดก่อนรดรอบถัดไป
การตัดแต่งกิ่ง
Buxus sempervirens ตอบสนองดีต่อการตัดแต่ง แต่ไม่ควรตัดเอากิ่งเก่าที่เปลือยไม่มีใบออกมากเกินไปในครั้งเดียว เพราะกิ่งเหล่านั้นอาจไม่แตกใบใหม่ ควรตัดเฉพาะส่วนปลายยอดประมาณหนึ่งในสามของการเจริญเติบโตในแต่ละปี
ช่วงเวลาตัดแต่งกิ่ง: ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูร้อน
วิธีตัดแต่งกิ่ง
- รอให้ยอดอ่อนรุ่นแรกของฤดูใบไม้ผลิแข็งตัวเล็กน้อยก่อน จากนั้นจึงเริ่มตัดแต่ง โดยทั่วไปคือปลายฤดูใบไม้ผลิถึงต้นฤดูร้อน
- ใช้กรรไกรที่คมและฆ่าเชื้อแล้ว ตัดส่วนปลายยอดของกิ่งให้เหลือประมาณหนึ่งในสามของการเจริญเติบโตต่อปี และตัดให้เหนือข้อใบที่มีใบอยู่
- ตัดแต่งรูปทรงให้ค่อยๆ ลาดเอียง โดยให้ส่วนล่างของพุ่มกว้างกว่าส่วนบน เพื่อให้แสงส่องถึงใบด้านล่างได้ทั่วถึง
- เอากิ่งที่แห้ง เป็นโรค หรือไขว้กันภายในพุ่มออกทั้งหมด แล้วทิ้งหรือเผาให้ห่างจากแปลงปลูก
- หลังตัดแต่ง รดน้ำให้ชุ่มและหลีกเลี่ยงการใส่ปุ๋ยไนโตรเจนสูงทันที เพื่อไม่ให้ต้นแตกยอดอ่อนมากเกินไปก่อนฤดูหนาว
การขยายพันธุ์
การปักชำกิ่งกึ่งแก่ (semi-hardwood cutting) ของ Buxus sempervirens · ฤดูร้อน, ฤดูใบไม้ร่วง
- เลือกกิ่งที่ปลายเริ่มแข็งตัวแต่โคนยังเป็นสีเขียว ยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร จากต้น boxwood ที่แข็งแรงและไม่มีโรค
- ตัดให้ชิดข้อ แล้วเด็ดใบออกจากครึ่งล่างของกิ่งประมาณ 2-3 เซนติเมตร เพื่อไม่ให้ใบจมอยู่ในดิน
- จุ่มโคนกิ่งในฮอร์โมนเร่งรากชนิด IBA ระดับความเข้มข้นต่ำ แล้วเคาะส่วนเกินออก
- ปักลงในวัสดุที่ระบายน้ำดี เช่น ทรายผสมพีตมอส (1:1) ลึกประมาณ 5 เซนติเมตร กดดินรอบโคนให้แน่นเล็กน้อย
- คลุมด้วยถุงพลาสติกใสหรือกระถางโปร่งแสง เพื่อคงความชื้น และวางในที่แสงสว่างแต่ไม่โดนแดดจัด อุณหภูมิประมาณ 18-22°C
- รดน้ำเมื่อวัสดุเริ่มแห้ง ระบายอากาศทุกวันเพื่อป้องกันเชื้อรา รากมักงอกภายใน 8-12 สัปดาห์ ค่อยๆ ย้ายลงกระถางเมื่อดึงเบาๆ แล้วรู้สึกต้านกลับ
การปักชำกิ่งอ่อน (softwood cutting) ของ Buxus sempervirens · ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูร้อน
- เลือกยอดอ่อนที่เพิ่งผลิใหม่ในช่วงต้นฤดูร้อน ยาวประมาณ 8-10 เซนติเมตร ตัดในช่วงเช้าที่กิ่งยังสดชื้น
- เด็ดใบล่างออก เหลือใบบนสุดไว้ 3-4 คู่ เพื่อลดการคายน้ำ
- จุ่มโคนในฮอร์โมนเร่งราก แล้วปักในส่วนผสมทรายและพีตมอสที่ชื้นพอดี
- วางในที่ร่มรำไรและควบคุมความชื้นให้สูงด้วยการคลุมถุงพลาสติก อุณหภูมิที่เหมาะคือ 20-24°C
- ตรวจว่ากิ่งยังสดอยู่และไม่เน่า รากจะเริ่มก่อตัวภายใน 6-10 สัปดาห์ ควรค่อยๆ ลดความชื้นลงก่อนย้ายปลูก
การตอนกิ่ง (air layering) ของ Buxus sempervirens · ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูร้อน
- เลือกกิ่งแก่ที่แข็งแรงและอยู่ค่อนข้างต่ำบนต้น แล้วขูดเปลือกรอบกิ่งเป็นวงแหวนกว้างประมาณ 1-2 เซนติเมตร ให้เห็นเนื้อไม้สีขาว
- ทาฮอร์โมนเร่งรากบริเวณรอยขูด แล้วห่อด้วยตุ้มพีตมอสชื้นๆ ที่ผ่านการแช่น้ำมาแล้ว
- หุ้มด้วยฟิล์มพลาสติกและมัดปลายทั้งสองด้านให้แน่นเพื่อป้องกันความชื้นระเหย
- ตรวจความชื้นเป็นระยะ เมื่อเห็นรากสีขาวงอกออกมาในตุ้มพีตมอส ซึ่งมักใช้เวลาประมาณ 2-3 เดือน ให้ตัดกิ่งลงจากต้นแม่ใต้รอยราก
- นำไปปลูกในกระถางที่มีดินร่วนซุยและรดน้ำพอชื้น ควรวางในที่ร่มรำไรช่วงแรกเพื่อให้ต้นปรับตัว
Buxus sempervirens หรือ common box ปักชำได้ง่ายที่สุดด้วยกิ่งกึ่งแก่ในปลายฤดูร้อน และเมื่อรากแข็งแรงแล้ว ควรให้แสงแดดเพิ่มทีละน้อยเพื่อให้ต้นอ่อนแข็งแรงก่อนย้ายลงแปลงดิน
เกี่ยวกับ Buxus sempervirens
ชื่ออื่น: บ็อกซ์วู้ด, ต้นบ็อกซ์, ไม้บ็อกซ์ยุโรป, Common box
- ประเภทพืช: ไม้พุ่มยืนต้น, ไม้ต้นขนาดเล็ก, ไม้พุ่มตัดแต่งทรง
- อายุขัย: ไม้ยืนต้นอายุหลายสิบถึงหลายร้อยปี
- การกระจายพันธุ์: มีถิ่นกำเนิดในยุโรปตอนใต้ แอฟริกาเหนือ และเอเชียตะวันตกเฉียงใต้
- ความสูงเมื่อโตเต็มที่: 1-3 เมตร (อาจสูงได้ถึง 6 เมตรเมื่อปล่อยให้โตตามธรรมชาติ)
- ช่วงออกดอก: มีนาคมถึงเมษายนในซีกโลกเหนือ
สัตว์เลี้ยง · คน
สัตว์เลี้ยง: มีพิษ · คน: มีพิษ. มีอัลคาลอยด์หลายชนิด เช่น ไซโคลบูซีน และซิคโลบูซีน ใบและกิ่งเป็นพิษต่อสุนัข แมว ม้า และมนุษย์ หากกินเข้าไปอาจทำให้อาเจียน ท้องเสีย และมีอาการทางระบบประสาทได้ ควรเก็บให้พ้นจากเด็กและสัตว์เลี้ยง
ปัญหาที่พบบ่อย
- โรคใบจุดและยอดไหม้จาก Calonectria pseudonaviculata: ทำให้ใบเป็นจุดน้ำตาลแล้วร่วง ลามเร็วในอากาศชื้นและอับ ควรตัดส่วนที่เป็นโรคทิ้งและเผาทำลาย
- หนอนผีเสื้อ Cydalima perspectalis: ตัวหนอนกัดกินใบและเปลือกจนต้นโปร่งหรือตายได้ ควรตรวจใบใต้กิ่งและเก็บตัวหนอนออกแต่เนิ่นๆ
- แมลงทำใบพอง Monarthropalpus flavus: ตัวอ่อนอาศัยอยู่ในใบทำให้ใบบวมและเป็นตุ่มเหลือง ทำให้ทรงพุ่มดูไม่สวย
- รากเน่าจากดินแฉะ: การรดน้ำบ่อยหรือดินระบายน้ำไม่ดีทำให้รากเน่าและต้นเหี่ยวจากโคนขึ้นไป
- ใบไหม้จากลมหนาวหรือแดดแรง: อุณหภูมิผันผวนหรือแดดจัดช่วงฤดูหนาวทำให้ใบแห้งเป็นสีน้ำตาลและร่วงได้
ประโยชน์
นิยมใช้เป็นไม้ประดับในสวนและงานตัดแต่งทรงทั้งแบบรั้ว ขอบแปลง และสัตว์ปั้นทรง เนื้อไม้แข็งและละเอียดใช้ทำหวี เครื่องมือช่าง งานแกะสลัก และเครื่องดนตรีบางชนิด ในอดีตยังนำใบและรากมาใช้เป็นยาพื้นบ้านบางตำรับ แต่ปัจจุบันไม่แนะนำเพราะมีพิษ
กินได้ไหม?
ไม่ใช้เป็นอาหาร เพราะใบ เปลือก และเมล็ดมีพิษ
ประวัติและตำนาน
ชาวโรมันและชาวกรีกโบราณใช้บ็อกซ์ทำรั้วและรูปปั้นในสวน ในยุคกลางและยุคเรอเนซองส์ สวนยุโรปใช้ต้นบ็อกซ์ตัดเป็นลวดลายซับซ้อนในสวนประดับ มีความเชื่อว่าเป็นสัญลักษณ์ของความอดทนและความเที่ยงตรง
รู้หรือไม่?
ไม้บ็อกซ์เป็นหนึ่งในไม้ที่เนื้อแข็งและหนักที่สุดในโลก ความหนาแน่นของเนื้อไม้สูงจนจมน้ำได้ ช่างแกะสลักและช่างทำเครื่องดนตรีในอดีตจึงนิยมใช้ทำเครื่องมือและหวีคุณภาพสูง
คำถามที่พบบ่อย
ควรรดน้ำBuxus sempervirensบ่อยแค่ไหน?
ทุก 7 วัน. ต้นบักซัส (Buxus sempervirens) ชอบดินที่ชื้นสม่ำเสมอแต่ระบายน้ำได้ดี รากของมันอยู่ตื้นและไวต่อการขังน้ำ ต้นที่ปลูกลงดินและตั้งตัวได้แล้วจะทนแล้งได้พอสมควร แต่ในปีแรกหลังปลูกและช่วงอากาศร้อนแห้ง ควรดูแลการให้น้ำเป็นพิเศษ ใช้นิ้วจิ้มลงดินลึกประมาณ 2-3 เซนติเมตรใกล้โคนต้น ถ้าดินแห้งให้รดน้ำ ถ้ายังชื้นให้รอก่อน สำหรับต้นในกระถาง ให้ลองยกกระถางดู ถ้าเบามากแสดงว่าดินแห้งแล้ว
Buxus sempervirensต้องการแสงมากแค่ไหน?
แดดรำไร (ประมาณ 3-6 ชั่วโมงแสงแดดต่อวัน โดยเฉพาะแสงเช้าที่ไม่แรงจัด บักซัสชอบแสงแดดรำไรมากกว่าแดดจัดตลอดวัน). บักซัส (Buxus sempervirens) ทนแสงได้หลากหลาย ตั้งแต่แดดเต็มวันในพื้นที่อากาศเย็นไปจนถึงที่ร่ม แต่ถ้าได้แสงน้อยเกินไปเป็นเวลานาน ทรงพุ่มจะโปร่ง ยืดยาว และสูญเสียความหนาแน่นที่เป็นเอกลักษณ์ ในอากาศร้อนจัดแดดบ่ายที่แรงอาจทำให้ใบไหม้ได้
Buxus sempervirensชอบอุณหภูมิเท่าไร?
5–22 °C. ต้นบ็อกซ์วูดทั่วไป (Buxus sempervirens) ทนหนาวได้ดีและชอบอากาศเย็นถึงอุ่นปานกลาง แต่ไม่ชอบแดดจัดและลมแห้งร้อนช่วงฤดูร้อน ควรปลูกในที่ที่ได้รับแดดรำไรถึงแดดเช้า และให้มีการระบายอากาศดีเพื่อให้ใบแห้งเร็วหลังฝนหรือน้ำค้าง
Buxus sempervirensเป็นพิษต่อแมวและสุนัขไหม?
เป็นพิษต่อแมวและสุนัข: วางให้พ้นมือพวกมัน มีอัลคาลอยด์หลายชนิด เช่น ไซโคลบูซีน และซิคโลบูซีน ใบและกิ่งเป็นพิษต่อสุนัข แมว ม้า และมนุษย์ หากกินเข้าไปอาจทำให้อาเจียน ท้องเสีย และมีอาการทางระบบประสาทได้ ควรเก็บให้พ้นจากเด็กและสัตว์เลี้ยง
ปัญหาที่พบบ่อยของBuxus sempervirensมีอะไรบ้าง?
โรคใบจุดและยอดไหม้จาก Calonectria pseudonaviculata: ทำให้ใบเป็นจุดน้ำตาลแล้วร่วง ลามเร็วในอากาศชื้นและอับ ควรตัดส่วนที่เป็นโรคทิ้งและเผาทำลาย หนอนผีเสื้อ Cydalima perspectalis: ตัวหนอนกัดกินใบและเปลือกจนต้นโปร่งหรือตายได้ ควรตรวจใบใต้กิ่งและเก็บตัวหนอนออกแต่เนิ่นๆ แมลงทำใบพอง Monarthropalpus flavus: ตัวอ่อนอาศัยอยู่ในใบทำให้ใบบวมและเป็นตุ่มเหลือง ทำให้ทรงพุ่มดูไม่สวย รากเน่าจากดินแฉะ: การรดน้ำบ่อยหรือดินระบายน้ำไม่ดีทำให้รากเน่าและต้นเหี่ยวจากโคนขึ้นไป ใบไหม้จากลมหนาวหรือแดดแรง: อุณหภูมิผันผวนหรือแดดจัดช่วงฤดูหนาวทำให้ใบแห้งเป็นสีน้ำตาลและร่วงได้
ควรเปลี่ยนกระถางBuxus sempervirensเมื่อไร?
ทุก 3-4 ปี หรือเมื่อรากแน่นกระถางจนเห็นรากโผล่ออกทางรูระบายน้ำ. ต้นบ๊อกซ์วูด (Buxus sempervirens) มีระบบรากฝอยตื้นและไวต่อการถูกรบกวน จึงควรย้ายกระถางน้อยที่สุดเท่าที่จำเป็น ให้ปลูกในระดับเดิมเท่าที่เคยอยู่ อย่าฝังโคนต้นให้ลึกลงไปกว่าเดิม และหลีกเลี่ยงการย้ายในช่วงอากาศร้อนจัดหรือหนาวจัด
ขยายพันธุ์Buxus sempervirensอย่างไร?
การปักชำกิ่งกึ่งแก่ (semi-hardwood cutting) ของ Buxus sempervirens, การปักชำกิ่งอ่อน (softwood cutting) ของ Buxus sempervirens, การตอนกิ่ง (air layering) ของ Buxus sempervirens. เลือกกิ่งที่ปลายเริ่มแข็งตัวแต่โคนยังเป็นสีเขียว ยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร จากต้น boxwood ที่แข็งแรงและไม่มีโรค ตัดให้ชิดข้อ แล้วเด็ดใบออกจากครึ่งล่างของกิ่งประมาณ 2-3 เซนติเมตร เพื่อไม่ให้ใบจมอยู่ในดิน จุ่มโคนกิ่งในฮอร์โมนเร่งรากชนิด IBA ระดับความเข้มข้นต่ำ แล้วเคาะส่วนเกินออก ปักลงในวัสดุที่ระบายน้ำดี เช่น ทรายผสมพีตมอส (1:1) ลึกประมาณ 5 เซนติเมตร กดดินรอบโคนให้แน่นเล็กน้อย คลุมด้วยถุงพลาสติกใสหรือกระถางโปร่งแสง เพื่อคงความชื้น และวางในที่แสงสว่างแต่ไม่โดนแดดจัด อุณหภูมิประมาณ 18-22°C รดน้ำเมื่อวัสดุเริ่มแห้ง ระบายอากาศทุกวันเพื่อป้องกันเชื้อรา รากมักงอกภายใน 8-12 สัปดาห์ ค่อยๆ ย้ายลงกระถางเมื่อดึงเบาๆ แล้วรู้สึกต้านกลับ
คู่มือนี้เขียนอย่างไร
Verdiss เขียนคู่มือแต่ละฉบับด้วย AI จากเอกสารอ้างอิงทางพฤกษศาสตร์ และตรวจสอบชนิดพืชกับ iNaturalist และ Plants of the World Online (Kew) ผู้อ่านให้คะแนนคู่มือแต่ละฉบับได้ในแอป
แหล่งข้อมูล
ข้อมูลของ Verdiss มีไว้เพื่อเป็นแนวทางทั่วไปเท่านั้น อย่ากินหรือใช้พืชเป็นยาโดยอาศัยข้อมูลจากแอป โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ