วิธีดูแลบัวดอย
การรดน้ำ
บัวดอย (Aspidistra elatior) เป็นไม้ใบที่เก็บน้ำไว้ในเหง้าใต้ดิน จึงทนแล้งได้ดีกว่าที่คิด ควรรดน้ำให้ดินชื้นทั่วกระถางแล้วปล่อยให้แห้งบางส่วนก่อนรดครั้งถัดไป การรดน้ำถี่เกินไปคือสาเหตุอันดับหนึ่งที่ทำให้เหง้าเน่าในบ้าน ในฤดูหนาวควรรดน้ำน้อยลงมาก เพราะการเจริญเติบโตช้าลงและดินแห้งช้ากว่าปกติ
วันนี้ต้องรดน้ำไหม?
ใช้นิ้วจิ้มลงในดินลึกประมาณ 3-4 เซนติเมตร ถ้ารู้สึกแห้งและร่วนแล้วจึงรดน้ำได้ ถ้ายังชื้นอยู่ให้รอ อีกวิธีคือยกกระถางขึ้นดู ถ้ารู้สึกเบามากแสดงว่าดินแห้งแล้ว ถ้ายังหนักอยู่ยังไม่ต้องรด
ใบของบัวดอยที่สะสมฝุ่นจะรับแสงได้น้อยลง ควรเช็ดใบด้วยผ้าชื้นเดือนละครั้งเพื่อให้ใบสังเคราะห์แสงได้เต็มที่ และช่วยให้ดินแห้งในเวลาที่เหมาะสม
รดน้ำมากเกินไป
บัวดอยเก็บน้ำสำรองไว้ในเหง้า และรากต้องการอากาศในดินเพื่อหายใจ เมื่อดินชื้นนานเกินไปรากและเหง้าจะขาดอากาศและเน่าได้ง่าย โดยเฉพาะในฤดูหนาวที่พืชใช้น้ำน้อยมาก
อาการ: ใบเหลืองจากโคนใบ โคนก้านใบนิ่มหรือเน่า มีกลิ่นอับ ดินเปียกและมีเชื้อราสีขาวบนผิวดิน และเมื่อดึงพืชขึ้นมาจะพบเหง้าสีน้ำตาลคล้ำและนิ่ม
วิธีแก้ไข: หยุดรดน้ำทันทีและปล่อยให้ดินแห้งลงจนถึงระดับลึกประมาณ 5 เซนติเมตร ตัดส่วนที่เน่าออกด้วยกรรไกรที่สะอาด และย้ายไปใส่ดินใหม่ที่ระบายน้ำดีหากจำเป็น
รดน้ำน้อยเกินไป
แม้บัวดอยจะทนแล้งได้ดี แต่ถ้าดินแห้งสนิทเป็นเวลานานติดต่อกัน ใบจะสูญเสียความชุ่มชื้นและการเจริญเติบโตจะหยุดชะงัก เพราะเหง้าต้องใช้น้ำในการลำเลียงอาหารไปยังใบใหม่
อาการ: ปลายใบแห้งเป็นสีน้ำตาลและม้วนงอ ใบเหี่ยวและดูด้าน ดินหดตัวจากขอบกระถาง และการแตกใบใหม่ช้าลงมาก
วิธีแก้ไข: รดน้ำให้ชุ่มทั่วทั้งกระถางแล้วรอให้น้ำซึมลงจนหมด หากดินแห้งจนน้ำไหลผ่านขอบกระถางออกไปโดยไม่ซึม ให้แช่กระถางในน้ำ 30 นาทีแล้วค่อยรดปกติ ใบที่แห้งทั้งใบจะไม่กลับมาเขียวอีก แต่ใบใหม่จะแตกตามมาเมื่อได้รับน้ำสม่ำเสมอ
แสงแดด
บัวดอยเป็นไม้ที่ทนร่มเงาได้ดีที่สุดชนิดหนึ่งในกลุ่มไม้ใบ แสงน้อยทำให้ใบเขียวเข้มและคงทน แต่แสงแดดจัดจะทำให้ใบไหม้เป็นจุดสีน้ำตาลและซีดจาง การย้ายไปอยู่ในที่ร่มช่วยให้พืชปรับตัวได้ดี
- เหมาะที่สุด: ร่มเงา · แสงสว่างกระจายหรือแสงรำไร ประมาณ 2-4 ชั่วโมงต่อวันเป็นแสงทางอ้อม ไม่ควรได้รับแสงแดดจัดตรงๆ เป็นเวลานาน
- ทนได้: แดดรำไร, แสงสว่างแบบอ้อม, ร่มเงา
- ตำแหน่งที่ดีที่สุดในห้อง: ห่างจากหน้าต่าง
- แสงไฟเทียม: หลอดไฟ LED แบบปลูกพืชหรือหลอดฟลูออเรสเซนต์ที่วางห่างจากต้นประมาณ 30-60 เซนติเมตร เปิดวันละ 10-12 ชั่วโมง ก็เพียงพอต่อการเจริญเติบโตในบ้านที่มีแสงน้อย
แสงน้อยเกินไป
บัวดอยมีอัตราการสังเคราะห์แสงต่ำ จึงทนแสงน้อยได้ดี แต่หากแสงน้อยเกินไปเป็นเวลานาน การเจริญเติบโตจะช้ามากและใบใหม่จะเล็กและบางลง ทำให้พืชอ่อนแอลงทีละน้อย
อาการ: ใบมีสีเขียวซีด ก้านใบยืดยาวและอ่อนล้มง่าย การแตกใบใหม่แทบหยุดนิ่ง และใบล่างเริ่มเหลืองและร่วง
วิธีแก้ไข: ย้ายกระถางไปไว้ใกล้หน้าต่างที่ได้รับแสงทางอ้อมมากขึ้น หรือเพิ่มหลอดไฟ LED สำหรับพืชเป็นเวลา 10-12 ชั่วโมงต่อวัน และหมุนกระถางทุก 2-3 สัปดาห์เพื่อให้ต้นตั้งตรง
แดดจัดเกินไป
ใบของบัวดอยมีผิวหนาและสีเขียวเข้ม แต่ไม่ได้ปรับตัวกับแสงแดดตรงจัดได้ดี เมื่อได้รับแสงแดดแรงจากหน้าต่างทิศใต้หรือทิศตะวันตกเป็นเวลานาน เนื้อเยื่อใบจะถูกทำลายและเกิดรอยไหม้ได้
อาการ: ใบเป็นจุดหรือแถบสีน้ำตาลซีด ใบมีสีเหลืองซีดหรือเป็นสีขาวจางๆ ปลายใบแห้งกรอบ และใบที่โดนแดดโดยตรงจะเหี่ยวและม้วนงอ
วิธีแก้ไข: ย้ายกระถางออกจากแสงแดดตรงและวางให้ห่างจากหน้าต่างประมาณ 1-2 เมตร ใช้ม่านบางกรองแสงในช่วงบ่ายหากอยู่ใกล้หน้าต่างทิศตะวันตก ใบที่ไหม้แล้วจะไม่กลับมาเขียวอีก ควรตัดออกเพื่อให้ต้นดูเรียบร้อย
อุณหภูมิ
ต้นบัวดอย (Aspidistra elatior) ชอบอุณหภูมิอบอุ่นปานกลางและคงที่ ทนร่มเงาและอากาศเย็นได้ดีกว่าพืชใบเขียวทั่วไป แต่ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิฉับพลัน ควรวางให้ห่างจากลมร้อนหรือลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศโดยตรง
- เหมาะที่สุด: 16–24 °C
- ทนได้: 0–35 °C
- โซนความทนหนาว: 7-11
การใส่ปุ๋ย
บัวดอยเป็นพืชที่โตช้าและใช้ปุ๋ยน้อย ใบหนาและรากเก็บสารอาหารได้ดี จึงควรให้ปุ๋ยแต่พอดีเฉพาะช่วงที่ต้นกำลังแตกใบใหม่ และงดปุ๋ยในฤดูหนาวที่การเจริญเติบโตแทบหยุดนิ่ง
- ปุ๋ยละลายช้า: ใส่ปุ๋ยเม็ดแบบค่อยปล่อยปีละครั้งในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ (เดือนมีนาคม) ในปริมาณเล็กน้อยตามคำแนะนำบนฉลาก
- ปุ๋ยน้ำสูตรสมดุล เช่น 20-20-20 เจือจางครึ่งหนึ่งของอัตราที่แนะนำ, ปุ๋ยเม็ดแบบค่อยปล่อยสูตรสมดุล, ปุ๋ยอินทรีย์ เช่น มูลไส้เดือนหรือปุ๋ยหมักที่ย่อยสลายดีแล้ว
ดิน
บัวดอยชอบดินที่ระบายน้ำได้ดีแต่ยังเก็บความชื้นได้บ้าง เพราะรากเป็นกลุ่มหนาและเน่าได้ง่ายเมื่อดินแฉะนาน ดินควรมีอินทรียวัตถุพอให้ดินไม่แข็งและไม่แห้งเร็วเกินไป
- ดินร่วนผสมอินทรียวัตถุ: ดินร่วน 2 ส่วน ขุยมะพร้าว 1 ส่วน เพอร์ไลต์หรือทรายหยาบ 1 ส่วน และปุ๋ยคอกหมักหรือวัสดุอินทรีย์ 1 ส่วน
- ดินสำเร็จรูปสำหรับไม้ใบ: ดินปลูกไม้ใบสำเร็จรูป ผสมเพอร์ไลต์เพิ่มประมาณ 20-30 เปอร์เซ็นต์ เพื่อช่วยให้อากาศถ่ายเทที่ราก
- pH 6–7
การเปลี่ยนกระถาง
บัวดอยมีเหง้าใต้ดินแบบ rhizome ที่เติบโตช้าและแตกหน่อใหม่ออกทางด้านข้าง การย้ายกระถางที่ใหญ่เกินไปทำให้ดินชื้นนานและรากเน่าได้ง่าย จึงควรขยับขนาดกระถางทีละน้อย
- ความถี่: ทุก 2-3 ปี เพราะบัวดอย (Aspidistra elatior) ชอบอยู่ในกระถางที่ค่อนข้างแน่น และไม่ต้องย้ายบ่อยเหมือนไม้ดอกทั่วไป
- กระถางใหม่: เลือกกระถางที่ใหญ่กว่าเดิมประมาณ 2-5 เซนติเมตร และต้องมีรูระบายน้ำที่ก้น
- ช่วงเวลาเปลี่ยนกระถาง: ฤดูใบไม้ผลิ
วิธีเปลี่ยนกระถาง
- คว่ำกระถางเก่าเบา ๆ แล้วค่อย ๆ ดึงต้นออกโดยจับที่โคนใบ ไม่ดึงที่ก้านใบ
- ใช้มือเขี่ยดินเก่าที่หลุดง่ายออกจากราก และดูว่ามีรากเน่าสีน้ำตาลดำและเหนียวหรือไม่
- ตัดรากเน่าทิ้งด้วยกรรไกรที่ฆ่าเชื้อแล้ว และแยกกอเป็นส่วนย่อยได้ถ้าต้นแน่นมาก โดยแต่ละส่วนควรมีเหง้าและใบอย่างน้อย 2-3 ใบ
- วางต้นลงในกระถางใหม่ให้ระดับโคนต้นอยู่ใกล้ขอบกระถางเท่าเดิม แล้วเติมดินรอบ ๆ ราก
- กดดินเบา ๆ ให้แน่นพอประมาณ เพื่อไม่ให้มีช่องอากาศมากเกินไป แต่ไม่ควรอัดแน่นจนรากขาดอากาศ
- รดน้ำเพียงเล็กน้อยให้ดินชื้นทั่ว แล้วจัดวางไว้ในที่ร่มรำไรเป็นเวลา 1-2 สัปดาห์
การตัดแต่งกิ่ง
บัวดอย (Aspidistra elatior) ไม่จำเป็นต้องตัดแต่งบ่อย เพราะมีการเจริญเติบโตช้าและใบจะร่วงเองตามธรรมชาติ การตัดแต่งควรทำเฉพาะใบที่เสียหายจริง ๆ และไม่ควรตัดใบเขียวที่ยังแข็งแรงออกเกินหนึ่งในสามของกอในครั้งเดียว
ช่วงเวลาตัดแต่งกิ่ง: ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูร้อน
วิธีตัดแต่งกิ่ง
- ใช้มือหรือกรรไกรสะอาดจับใบที่เหลือง เสีย หรือมีรอยโรคให้มั่นคง
- ตัดใบจากโคนก้านใบ โดยตัดชิดดินหรือชิดเหง้าให้เรียบ เพื่อไม่ให้เหลือส่วนที่เน่าค้างไว้
- ตัดให้ทีละใบ และหยุดเมื่อกอเริ่มดูโปร่งขึ้น ไม่ควรตัดมากเกินไปในครั้งเดียว
- เก็บใบที่ตัดออกไปทิ้ง ไม่ควรกองไว้ใกล้ต้น เพื่อลดการสะสมของโรค
- หลังตัดแต่ง ให้ตรวจดูดินและรดน้ำพอประมาณ โดยปล่อยให้ผิวดินแห้งก่อนรดครั้งถัดไป
การขยายพันธุ์
การแยกกอ (Division) · ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูร้อน
- ขุดทั้งกอของบัวดอย (Aspidistra elatior) ขึ้นมาจากกระถางหรือพื้นดินในช่วงฤดูใบไม้ผลิ เมื่อดินเริ่มอุ่นและต้นกำลังเติบโต
- เขย่าหรือล้างดินที่ติดรากออกเบา ๆ เพื่อให้เห็นเหง้า (rhizome) ที่เป็นสีขาวหรือเหลืองอ่อนชัดเจน
- ใช้มีดหรือกรรไกรที่คมและสะอาด แบ่งเหง้าออกเป็นส่วน ๆ โดยให้แต่ละส่วนมีใบอย่างน้อย 3 ถึง 5 ใบและมีรากติดอยู่อย่างน้อยบางส่วน
- ตัดใบเก่าที่เหลืองหรือเสียหายออกบางส่วน เพื่อลดการคายน้ำให้ต้นที่แยกใหม่ฟื้นตัวได้ง่ายขึ้น
- ปลูกแต่ละส่วนลงในกระถางที่มีรูระบายน้ำ ใช้ดินร่วนผสมที่ระบายน้ำดี โดยวางเหง้าให้ระดับผิวดินเท่าเดิมกับตอนอยู่ในกอเดิม
- รดน้ำให้ชุ่มเพียงครั้งเดียว แล้วตั้งในที่ร่มรำไรประมาณ 2 ถึง 3 สัปดาห์ ก่อนค่อยย้ายไปที่ที่มีแสงมากขึ้น รักษาอุณหภูมิประมาณ 18 ถึง 24 องศาเซลเซียส
การแยกเหง้าที่มีตา (Rhizome cutting) · ฤดูใบไม้ผลิ
- เลือกเหง้าแข็งแรงที่มีตาหรือหน่ออ่อนอย่างน้อย 1 ตา ซึ่งมักอยู่ใกล้โคนใบ
- ตัดเหง้าให้เป็นท่อนยาวประมาณ 5 ถึง 8 เซนติเมตร โดยให้แต่ละท่อนมีตาอย่างน้อยหนึ่งตา
- ทิ้งท่อนที่ตัดไว้ในที่ร่มประมาณ 1 ถึง 2 วัน ให้แผลแห้งก่อนนำไปปลูก เพื่อป้องกันการเน่า
- ฝังท่อนเหง้าลงในวัสดุปลูกที่โปร่งและระบายน้ำดี เช่นส่วนผสมของดินร่วนกับเพอร์ไลต์ โดยให้ตาหันขึ้นและฝังลึกพอให้ท่อนตั้งอยู่ได้
- รักษาความชื้นให้ดินชื้นเล็กน้อยเท่านั้น ไม่แฉะ และรอประมาณ 1 ถึง 2 เดือนจนหน่อใหม่โผล่ขึ้นมา
บัวดอยทนร่มได้ดีมาก จึงเหมาะกับการเริ่มปลูกในบ้าน หลังแยกควรระวังไม่รดน้ำมากเกินไปในช่วงแรก เพราะเหง้าที่บาดเจ็บจะเน่าได้ง่ายหากดินแฉะ
เกี่ยวกับ บัวดอย
ชื่ออื่น: cast iron plant, ซาเซะ, บัวดอยญี่ปุ่น
- ประเภทพืช: herb, ไม้ใบประดับ, ไม้ล้มลุกหลายปี
- อายุขัย: perennial
- การกระจายพันธุ์: พบตามธรรมชาติในป่าชื้นและใต้ร่มไม้ของญี่ปุ่นตอนใต้ ไต้หวัน และหมู่เกาะริวกิว
- ความสูงเมื่อโตเต็มที่: 0.5-0.9 เมตร
- ช่วงออกดอก: ปลายฤดูหนาวถึงต้นฤดูใบไม้ผลิ ดอกมักถูกใบบดบัง
สัตว์เลี้ยง · คน
สัตว์เลี้ยง: ปลอดภัย · คน: ปลอดภัย. ตามข้อมูลของ ASPCA บัวดอยไม่เป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยงและเด็ก แต่หากเคี้ยวใบจำนวนมากอาจทำให้ระคายเคืองทางเดินอาหารเล็กน้อย
ปัญหาที่พบบ่อย
- เหง้าเน่า: เกิดจากการรดน้ำมากเกินไปหรือดินระบายน้ำไม่ดี ทำให้โคนต้นอ่อนนุ่มและมีกลิ่นเหม็น
- ใบไหม้เป็นจุดน้ำตาล: เกิดจากการโดนแดดจัดโดยตรงหรือได้รับแสงมากเกินไปอย่างกะทันหัน
- เพลี้ยไฟและไรแดง: มักพบใต้ใบในสภาพอากาศแห้ง ทำให้ใบมีจุดสีซีดและเสียความสวยงาม
- ใบเหลืองตามโคนใบ: เป็นอาการปกติของใบแก่ที่หมดอายุ แต่หากเหลืองจำนวนมากอาจเกิดจากการขาดน้ำหรือรากเสียหาย
ประโยชน์
ใช้เป็นไม้ประดับในร่มและในสวนร่มเงาเป็นหลัก ทนทานต่อสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะกับพืชทั่วไป นิยมใช้ตกแต่งล็อบบี้ อาคารสำนักงาน และทางเดินที่มีแสงน้อย ในบางพื้นที่ของญี่ปุ่นมีการนำเหง้ามาใช้ในพิธีกรรมพื้นบ้านเล็กน้อย
กินได้ไหม?
ไม่สามารถรับประทานได้
ประวัติและตำนาน
บัวดอยถูกนำจากญี่ปุ่นเข้าสู่ยุโรปในศตวรรษที่ 19 และได้รับความนิยมอย่างมากในอังกฤษยุควิกตอเรียนเพราะทนทานต่อบรรยากาศในบ้านที่มีควันถ่านหินและแสงน้อย ในวัฒนธรรมญี่ปุ่นพืชชนิดนี้มักเกี่ยวข้องกับความทนทานและความอดทน
รู้หรือไม่?
บัวดอยได้รับฉายาว่า cast iron plant เพราะสามารถอยู่รอดในสภาพแสงน้อย อากาศแห้ง และการดูแลที่ไม่สม่ำเสมอได้ดีมาก จนเคยถูกนำไปปลูกในอาคารสำนักงานและบ้านเรือนในยุควิกตอเรียนของอังกฤษ
คำถามที่พบบ่อย
ควรรดน้ำบัวดอยบ่อยแค่ไหน?
ทุก 10 วัน. บัวดอย (Aspidistra elatior) เป็นไม้ใบที่เก็บน้ำไว้ในเหง้าใต้ดิน จึงทนแล้งได้ดีกว่าที่คิด ควรรดน้ำให้ดินชื้นทั่วกระถางแล้วปล่อยให้แห้งบางส่วนก่อนรดครั้งถัดไป การรดน้ำถี่เกินไปคือสาเหตุอันดับหนึ่งที่ทำให้เหง้าเน่าในบ้าน ในฤดูหนาวควรรดน้ำน้อยลงมาก เพราะการเจริญเติบโตช้าลงและดินแห้งช้ากว่าปกติ ใช้นิ้วจิ้มลงในดินลึกประมาณ 3-4 เซนติเมตร ถ้ารู้สึกแห้งและร่วนแล้วจึงรดน้ำได้ ถ้ายังชื้นอยู่ให้รอ อีกวิธีคือยกกระถางขึ้นดู ถ้ารู้สึกเบามากแสดงว่าดินแห้งแล้ว ถ้ายังหนักอยู่ยังไม่ต้องรด
บัวดอยต้องการแสงมากแค่ไหน?
ร่มเงา (แสงสว่างกระจายหรือแสงรำไร ประมาณ 2-4 ชั่วโมงต่อวันเป็นแสงทางอ้อม ไม่ควรได้รับแสงแดดจัดตรงๆ เป็นเวลานาน). บัวดอยเป็นไม้ที่ทนร่มเงาได้ดีที่สุดชนิดหนึ่งในกลุ่มไม้ใบ แสงน้อยทำให้ใบเขียวเข้มและคงทน แต่แสงแดดจัดจะทำให้ใบไหม้เป็นจุดสีน้ำตาลและซีดจาง การย้ายไปอยู่ในที่ร่มช่วยให้พืชปรับตัวได้ดี
บัวดอยชอบอุณหภูมิเท่าไร?
16–24 °C. ต้นบัวดอย (Aspidistra elatior) ชอบอุณหภูมิอบอุ่นปานกลางและคงที่ ทนร่มเงาและอากาศเย็นได้ดีกว่าพืชใบเขียวทั่วไป แต่ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิฉับพลัน ควรวางให้ห่างจากลมร้อนหรือลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศโดยตรง
บัวดอยเป็นพิษต่อแมวและสุนัขไหม?
ปลอดภัยสำหรับแมวและสุนัข ตามข้อมูลของ ASPCA บัวดอยไม่เป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยงและเด็ก แต่หากเคี้ยวใบจำนวนมากอาจทำให้ระคายเคืองทางเดินอาหารเล็กน้อย
ปัญหาที่พบบ่อยของบัวดอยมีอะไรบ้าง?
เหง้าเน่า: เกิดจากการรดน้ำมากเกินไปหรือดินระบายน้ำไม่ดี ทำให้โคนต้นอ่อนนุ่มและมีกลิ่นเหม็น ใบไหม้เป็นจุดน้ำตาล: เกิดจากการโดนแดดจัดโดยตรงหรือได้รับแสงมากเกินไปอย่างกะทันหัน เพลี้ยไฟและไรแดง: มักพบใต้ใบในสภาพอากาศแห้ง ทำให้ใบมีจุดสีซีดและเสียความสวยงาม ใบเหลืองตามโคนใบ: เป็นอาการปกติของใบแก่ที่หมดอายุ แต่หากเหลืองจำนวนมากอาจเกิดจากการขาดน้ำหรือรากเสียหาย
ควรเปลี่ยนกระถางบัวดอยเมื่อไร?
ทุก 2-3 ปี เพราะบัวดอย (Aspidistra elatior) ชอบอยู่ในกระถางที่ค่อนข้างแน่น และไม่ต้องย้ายบ่อยเหมือนไม้ดอกทั่วไป. บัวดอยมีเหง้าใต้ดินแบบ rhizome ที่เติบโตช้าและแตกหน่อใหม่ออกทางด้านข้าง การย้ายกระถางที่ใหญ่เกินไปทำให้ดินชื้นนานและรากเน่าได้ง่าย จึงควรขยับขนาดกระถางทีละน้อย
ขยายพันธุ์บัวดอยอย่างไร?
การแยกกอ (Division), การแยกเหง้าที่มีตา (Rhizome cutting). ขุดทั้งกอของบัวดอย (Aspidistra elatior) ขึ้นมาจากกระถางหรือพื้นดินในช่วงฤดูใบไม้ผลิ เมื่อดินเริ่มอุ่นและต้นกำลังเติบโต เขย่าหรือล้างดินที่ติดรากออกเบา ๆ เพื่อให้เห็นเหง้า (rhizome) ที่เป็นสีขาวหรือเหลืองอ่อนชัดเจน ใช้มีดหรือกรรไกรที่คมและสะอาด แบ่งเหง้าออกเป็นส่วน ๆ โดยให้แต่ละส่วนมีใบอย่างน้อย 3 ถึง 5 ใบและมีรากติดอยู่อย่างน้อยบางส่วน ตัดใบเก่าที่เหลืองหรือเสียหายออกบางส่วน เพื่อลดการคายน้ำให้ต้นที่แยกใหม่ฟื้นตัวได้ง่ายขึ้น ปลูกแต่ละส่วนลงในกระถางที่มีรูระบายน้ำ ใช้ดินร่วนผสมที่ระบายน้ำดี โดยวางเหง้าให้ระดับผิวดินเท่าเดิมกับตอนอยู่ในกอเดิม รดน้ำให้ชุ่มเพียงครั้งเดียว แล้วตั้งในที่ร่มรำไรประมาณ 2 ถึง 3 สัปดาห์ ก่อนค่อยย้ายไปที่ที่มีแสงมากขึ้น รักษาอุณหภูมิประมาณ 18 ถึง 24 องศาเซลเซียส
คู่มือนี้เขียนอย่างไร
Verdiss เขียนคู่มือแต่ละฉบับด้วย AI จากเอกสารอ้างอิงทางพฤกษศาสตร์ และตรวจสอบชนิดพืชกับ iNaturalist และ Plants of the World Online (Kew) ผู้อ่านให้คะแนนคู่มือแต่ละฉบับได้ในแอป
แหล่งข้อมูล
ข้อมูลของ Verdiss มีไว้เพื่อเป็นแนวทางทั่วไปเท่านั้น อย่ากินหรือใช้พืชเป็นยาโดยอาศัยข้อมูลจากแอป โปรดปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ